wandelen in Bangkok

De vakantie zit erop, maar we hebben afgelopen week nog een paar interessante en mooie wandelingen gemaakt. Ik heb weer een een heel ander gedeelte van Bangkok gezien. Ik kwam er wel langs in de taxi, maar dat is toch heel anders.
Dinsdag 15 januari maakten we de Rattanakosin Walking Tour, ook gehaald van de site thailandforvisitors.com . Officieel begint die bij de Thien Pier en dan moet je naar het startpunt lopen bij het Saranrom Park. Wij hebben ons met de taxi bij het park laten afzetten. Het park hoorde oorspronkelijk bij een paleis dat Rama V gaf aan zijn zoons. Het was nog ontworpen door Rama IV. Een schitterend parkje. We kwamen langs een plekje met fitnessapparatuur. Dat heb ik even geprobeerd, maar het was duidelijk ontworpen voor de wat kleinere Thai. Mijn proberen werd vrolijk gadegeslagen door een paar lunchende werklieden. We liepen verder en ik vind het jammer dat er niet zo'n parkje is vlak bij het huis van Simon. Het is werkelijk een juweeltje. Een vijver met grote vissen. Een heel mooi kleine shrine, met in het midden een versierde boomstronk die duidelijk vereerd wordt gezien de versieringen en de wierook plus kaarsen die er staan. Daar was ook een klein veldje bij met omhoog stekende steentjes en grote stenen. Op blote voeten eroverheen lopen geeft je een voetmasage. Wel een pijnlijke. We verlieten het parkje aan de andere kant en nadat we een brede, rustige straat waren overgestoken, kwamen we bij Wat Ratchabophit.In de grote prachtig versierde chedi bevindt zich een zittende Boeddha in de Lopburi stijl. In de tempel wordt ook de as bewaard van diverse koninklijke personen. Toen wij er waren was er een groot gezelschap dat net Tamboon had gemaakt. Ze hadden veel voedsel voor de monniken gebracht. Nadat die gegeten hadden, aten zij de restanten. Natuurlijk hadden ze ervoor gezorgd dat de restanten behoorlijk groot waren. Het zag er allemaal heel feestelijk uit. Daarna moesten we over een kanaal via een bruggetje dat was ontworpen door een van de vrouwen van Rama V. Ze was geboren in het jaar van het varken en zodoende heet de brug "varkensbrug". Om haar te eren is er een beeld van een gouden varken geplaatst, maar dat was nu bedekt door een grote gele doek zodat we het niet konden zien. Lopend door de omgeving zagen we wat van het oude Bangkok. Kleine klongs (kanalen) met schilderachtige doorkijkjes. Soms werden de straatjes zo smal, dat we a.h.w. door de voorkamer van de huizen liepen. Vervolgens bekeken we Wat Ratchapradit, ook een koninklijke tempel, in opdracht van Rama IV gebouwd. Uit de beschrijvingen van de diverse personen uit deze koninklijke familie, blijkt altijd weer dat diverse personen grote artistieke kwaliteiten hadden. Ook de huidige koning heeft diverse talenten. Tenslotte kwamen we bij het vroegere Saranrom Palace, dat bij het park hoorde. Het was totaal vervallen en moet grotendeels worden gesloopt. Daar was men nu mee bezig en op grote tekeningen konden we zien hoe het moet worden. Volgend jaar maar eens gaan kijken hoe het ermee staat. Het was een fikse wandeling. We kwamen langs de City Pilar Shrine. De Pilaar was gezet op 21 april 1782 om 6.45 uur a.m. Dat is de officiële datum van de stichting van Bangkok als hoofdstad van het Koninkrijk. Langs het Ministerie van Defensie waar vele kanonnen staan opgesteld uit de historie van Thailand. Het is curieus dat de kanonnen allemaal staan opgesteld in de richting van het Grand Palace. Het is wel fijn dat er veel bankjes staan op schaduwrijke plekken, zodat we regelmatig kunnen rusten. Vervolgens langs Sanam Luang, het grote plein vlak bij het paleis. Hier worden parades gehouden, vindt de rijstceremonie plaats en verzamelen de Thailanders zich als ze vinden dat ze de koning eer moeten bewijzen. Het is ook de plaats waar de traditionele vliegergevechten plaatsvinden. Als laatste punt bezochten we Wat Mahathat. Daar konden we niet in, want die werd totaal gerestaureerd en alles stond in de stijgers. Inmiddels hadden we aardig versleten voeten, dus tijd voor een taxi en op naar Khao San Road om te eten en koffie te drinken. Een geweldige dag.
Donderdag 17 januari maakten we de wandeling van de Golden Mount naar de Giant Swing. We hebben het een beetje omgedraaid en eerst de Giant Swing bekeken. Dat is een ontzettend grote schommel. Hieronder meer informatie.

Nieuwe 'Giant Swing' brengt hoop, eenheid en voorspoed

De nieuwe 'Giant Swing' in Bangkok brengt de Thaise bevolking hoop, eenheid en voorspoed, nu Koning Bhumibol en Koningin Sirikit de immense 'reuzenschommel' hebben ingewijd. Het plein tegenover het stadhuis in Bangkok zag 'geel' van de bezoekers die de officiële inwijdingsceremonie wilden bijwonen. Deze gaat terug op een oude Brahmaanse traditie. Koning Rama I liet in Bangkok in 1784 de eerste reuzenschommel neerzetten, met een hoogte van 30 meter. Dat exemplaar is in 1920 gerenoveerd. In 1935 werd gestopt met het 'schommelen', na enkele ernstige ongevallen met monikken die, conform de traditie, een zak met munten moesten pakken die aan een van de pilaren was bevestigd.Voor de nieuwe schommel zijn 6 boomstammen van teakhout gebruikt. Deze zijn inmiddels gecloond. Over enkele jaren zijn 1 miljoen nazaten van deze 99 jaar oude bomen beschikbaar om in tuin, park of bos te planten.

De reuzenschommel is een geweldige toeristische trekpleister in Bangkok. Samen met de naastgelegen Wat Suthat stond het op de nominatie voor vermelding op de Unesco-lijst van Werelderfgoederen.

Vervolgens liepen we meteen naar de Golden Mount. Dit is een onderdeel van Wat Saket. Ik was er al een paar keer geweest, maar arriveerde altijd van een andere kant. We kwamen nu eigenlijk aan de achterkant uit. Heel fraai en gelukkig veel schaduw, ook bij het eerste deel van de trap naar boven. Het zijn gemakkelijke treden, maar het blijft een hele klim. Ik kwam wat amechtig boven. Het uitzicht is schitterend. Je kunt binnen van het uitzicht genieten. In elke muur zijn veel ramen en alle luiken staan open, zodat er een frisse wind waait en het mogelijk is af te koelen terwijl je van het uitzicht geniet. Je kunt nog hoger via een tamelijk smalle trap, maar daar had ik nu geen zin in. Het was er tamelijk druk met veel westerse touristen. Weer naar beneden langs de klokken die je allemaal even mag laten luiden. En dat doen de meeste mensen. Het geeft een heel apart geluid.

Vervolgens gingen we naar Wat Ratchanada, een heel bijzonder gebouw. Had ik ook al vaak uit de taxi gezien. Het heeft een zwart dak en zwarte torens. Deze Wat is echt afwijkend van alle tempels die ik gezien heb. Binnen zijn elkaar kruisende gangen en aan het eind van een gang staat dan een Boeddhabeeld. Een heel aparte sfeer. Er ging een prachtige houten trap naar boven, maar op de 1e etage hield ik het voor gezien en On ook. Simon ging alleen naar boven en hij was heel enthousiast over het uitzicht. Maar de Golden Mount zat nog in mijn benen en ik geloofde het wel. Terwijl we verder liepen kwamen we over een amulettenmarkt. Het geloof in de amuletten vind ik ook heel apart. Er zijn heel gewone, die je voor een paar Bath kunt kopen. Als je ze meer kracht wilt geven ga je naar een tempel en laat ze zegenen door een monnik. Hoe beroemder de monnik of hoe beroemder de tempel, zoveel te meer kracht krijg je. Sommige amuletten zijn enig of er zijn er maar een paar. Als ze heel oud zijn en ook nog eens gezegend door een beroemde monnik, zijn ze ontzettend veel geld waard. Ik heb een tamelijk kostbare amulet, gekregen van de broer van On toen hij nog monnik was. Hij heeft ongeveer tien tot elf jaar in een klooster gewoond en tijdens studiereizen beroemde monniken ontmoet.

Dit geloof in amuletten blijkt ongelooflijk te zijn. Een poosje geleden stond in de Bangkok Post een artikel over een generaal die 4000 amuletten had laten aankopen voor de militairen die naar het zuiden zouden worden gestuurd. Daar is het erg onrustig. Er vinden vrijwel dagelijks aanslagen plaats. Hij wilde verplicht laten stellen dat de militairen deze amuletten elke dag dragen. Wie dat niet doet krijgt 3 dagen celstraf. Hij vertelde in een interview dat bij de laatste aanslag op een bus met militairen alle gewonde militairen geen amulet droegen en de niet-gewonden wel. De amuletten die hij had aangekocht kwamen uit een tempel in de buurt van Khon Kaen. Daar woonde een zeer beroemde monnik met bijzondere gaven Hij had nog net voor zijn dood (op 92 jarige leeftijd) 10.000 amuletten gezegend en daarvan waren deze dus voor de militairen aangekocht. Uit interviews bleek dat veel militairen echt zwaar behangen met amuletten de strijd ingaan. Sommigen hadden er wel 100.

Vrijdag 18 januari was er 's morgens een sportevenement op school en Saeng Dao zou meedoen. dit was in de plaats van de vervallen sportdag 14 dagen eerder. De publieke rou is ten einde, maar de school wilde het evenement niet te groot maken. Daarom doen de kleuters vandaag niet mee, die komen volgende week aan de beurt. Jammer, dan ben ik er niet meer. Het was heel gezellig. Eerst de optocht. Men vertrekt van de voorkant van de school en dan wordt rondom een huizenbblok gelopen en via de achterkant het school/sportplein weer op. De kinderen zijn allemaal mooi aangekleed en alle meisjes zijn opgemaakt. Dat hoort er in Thailand altijd zo bij. Ik had een lekker plekje in het prieel op een van de hoeken van het plein. Vandaar kon ik alles goed zien. Het is ook fijn dat in dat prieel een wat hogere bank staat, zodat ik goed kon zitten.

En zaterdag de 19e, gingen we naar departmentstore Central World. Ik wil die laatste dag altijd wat doen. Ik vertrek pas in de nacht en als we niks ondernemen heb ik het idee de hele dag te zitten wachten tot ik weg kan. In Central World is ook een Kids Land, met allemaal speeltoestellen. De kinderen vonden het leuk, maar geven toch de voorkeur aan YoYo Land in Seacon Square. Daar is inderdaad toch wat meer en het is groter. We gingen eten in de food court. Ze hebben hier fantastisch lekker eten. Vooral de vegetarische afdeling is erg goed. Maar deze keer nam ik gebakken noedels met kip en die waren ook erg lekker. Vervolgens liepen we nog even langs de afdeling met Asian Treasures. Een afdeling met schitterend handwerk en heel veel mooi porcelein. Ook een winkeltje met het Celandon Porcelein en daar kocht een theepotje met twee kopjes. Gelukkig kon het nog in mijn handkoffertje. Een leuke herinnering. Naar huis en inpakken en de avond nog even "omgekregen" met een spannende film. En om half twaalf naar het vliegveld. Na het inchecken gingen we nog even wat eten en vervolgens was het tijd voor afscheid. Altijd een heel vervelend moment. Maar gelukkig is daar internet met Skype en mailcontact. Einde van zes heerlijke weken.