De vlucht Amsterdam naar Chiang Rai

Gelukkig hadden we uiteindelijk weinig vertraging door het weer.
Michiel kwam mij om 16 uur halen. Eerst naar zijn huis waar we nog stamppot aten en om kwart voor zes naar Schiphol, Daar waren we tegen half zeven. Er stond een lange rij bij de balie van Eva Air. Ik was na driekwartier aan de beurt. De man achter da balie vroeg of ik nog verder ging dan Bangkok. Toen ik zei dat ik doorvloog naar Chiang Rai, vertelde hij dat ik mijn koffers kon laten doorlabelen. Dat leek mij wel handig, want dan hoefde ik inBangkok niet zelf mijn kofers naar Thai Airways brengen. Toen ik dit vorige jaar had gevraagd bij de boekingsagent, had die gezegd dat dat niet kon.
De boarding startte om 20.40 uur en de controle was zeer streng. Daardoor duurde het erg lang eer iedereen door de controle was en aan boord van het vliegtuig. We moesten 21.40 uur vertrekken, maar toen was nog niet iedereen binnen. We reden ongeveer 22.10 uur weg bij de gate, maar moesten geparkeerd blijven zodat grote machines de vleugels ijs- en sneeuwvrij konden maken. Uiteindelijk vertrokken we een uur te laat, maar mij viel dat nog mee.
Zoals gewoonlijk lukte het mij niet om te slapen, ook al had ik dit keer Melatonine ingenomen. Bij het rondwandelen om de spieren los maken en de bloedsomloop in gang te houden, kwam ik wel telkens gezellige mensen tegen met wie ik een praatje maakte en dat hielp ook om de tijd te doden.
Uiteindelijk kwamen we maar plm. 20 minuten te laat in Bangkok, nl. 14.50 uur. De afhandeling bij immigratie verliep vlot en zo wandelde ik rustig naar de hal voor de binnenlandse vluchten. Zo was ik al even na half vier in de VIP lounge van Thai Airways en kon ik comfortabel de tijd doorbrengen in afwachting van mijn vlucht naar Chiang Raai,
We vertrokken precies op tijd en waren 19.45 uur in Chiang Rai. Ik was erg benieuwd of mijn koffers echt zouden komen. Dat was dus niet zo en tenslotte was de band leeg. Er stonden nog wat meer mensen vergeefs op hun koffers te wachten. Er kwam een luchthavenbeambte en die zei ons dat we in de hal voor de internationale vluchten moesten zijn.
Nu is de luchthaven van Chiang Rai heel klein en het heet dan wel International Airport, maar er pendelen alleen vliegtuigen tussen Bangkok en Chiang Rai. Een paar stappen naast de aankomsthal ligt nog een hal en daar bleken de koffers te liggen die doorgelabeld waren vanuit het buitenland. Daarmee maken ze kennelijk de term: “ Internationale luchthaven” waar.
En inderdaad mijn koffers waren daar ook, natuurlijk tot mijn grote opluchting. Ik vind dit echt weer iets voor Thailand. Persoonlijk denk ik: “ We komen met een vliegtuig en daar zit onze bagage in en dan wordt toch alle bagage op een band gelegd.” Maar niet dus.
Ik werd opgewacht door de hele familie en Daeng en haar dochter. Daeng was met haar (grote) auto en bracht ons naar huis.
Ik was behoorlijk moe en lag dan ook rond half tien in bed en viel meteen in slaap.