De eerste vakantieweek

Ik ben hier net een week, maar het lijkt al weer veel langer. Eigenlijk doe ik helemaal niet veel, maar de tijd vliegt. Doordat ik de vorige jaren al zo veel heb gezien, heb ik ook niet zo de behoefte om alsmaar weg te gaan. Inmiddels ben ik al weer helemaal gewend aan ontbijten met rijst en een curry.
Maandag was ik nog moe en duf van de reis, maar dinsdag voelde ik mij weer helemaal fit. ‘s Morgens ga ik wandelen door de straten hier in de buurt. Die zijn niet zoals in Nederland. Een deel is zandweg met grind en een deel is geasfalteerd. De huizen zijn beslist niet eenvormig. Groot en klein staan door elkaar, allemaal met een muur er omheen. Sommige mensen maken veel werk van hun tuin en anderen laten het een woestenij. Bijna iedereen heeft wel een of meer honden die woest blaffend naar de hekken vliegen als er iemand voorbij loopt. Gelukkig heb ik altijd mijn stok bij mij voor het geval er eentje los rond loopt en die hoef ik vaak alleen maar te dreigen en dan nokt hij af. Wat ik vaak erg grappig vind, is het feit dat veel mensen hun hond een jasje aantrekken omdat het winter is. Nou valt die temperatuur geweldig mee. Het wordt overdag al gauw 25 tot 30 graden en de nachten zijn ook niet echt koud. Ze hebben hier de warmste winter tot nu toe sinds lange tijd. Na ruim een half uur lopen kom ik dan langs een guesthouse dat er zeer romantisch bij ligt. Ze hebben een gezellige overdekte waranda met allerlei soorten zitjes. Daar ga ik dan even zitten voor een kop cappuccino en loop dan weer terug.
Simon en On hebben een strippenkaart voor het zwembad bij het Rimrok Hotel dat aan de overkant van de rivier ligt. Daar ben ik al een paar keer gaan zwemmen met de kinderen en On. Het water is vreselijk koud, we zijn dan ook vaak de enigen die aan het zwemmen zijn. Maar als ik een keer er doorheen ben, is het toch wel fijn om een poosje te zwemmen. Ik ga wel steeds meteen zwemmen anders heb ik de moed niet meer. Na het zwemmen weer bij het opwarmen aan de kant met een kop koffie bij een van de gezellige zitjes.
Van de week had ik de euvele moed om naar het centrum te willen lopen omdat ik naar het postkantoor wilde. Zolang ik maar een beetje door de rustige straten kon wandelen ging het wel, maar uiteindelijk kwam ik toch in de drukte. De stoepen hier zijn waardeloos. Telkens grote op-en afstappen en veel winkeliers hebben de stoep vol staan met allerlei waren. Je bent dan gedwongen op de weg te lopen, maar dan ben je ook je leven niet zeker. Dus hebben On en ik toch maar een song-thawbusje aangehouden voor het laatste stukje naar het postkantoor.
We hebben van de week al een paar keer regen gehad, wat ongewoon is voor de tijd van het jaar. Ook vanmiddag heeft het een paar keer geregend. Koud is het niet. De lucht is door de regen wel kristal helder geworden, waardoor ik nu een magnifiek uitzicht heb op de bergen. Inmiddels is de zon weer gaan schijnen en ik hoop dat het nu droog blijft zodat we op het dakterras kunnen eten. Overigens geeft de weersverwachting aan dat het de hele week regenachtig blijft.
Vanmiddag was een grote groep volwassenen en kinderen in het rijstveld hierachter aan het zoeken naar slakken en krabben. Nakharin deed ook mee die trots kwam vertellen dat hij 20 krabben had gevangen. Dat veld is nogal modderig en de regen maakte dat er niet beter op. Hij zag er dan ook uit zoals een moddermonster uit een film. Hij moest dan ook met de tuinslang worden afgespoeld voor hij naar binnen mocht.
‘ s Avonds speel ik vaak memory met de kinderen of we bekijken een film en ik lees veel. Ik heb in de afgelopen week al twee dikke boeken gelezen. Kortom, tot nu toe een kalme en gezapige vakantie.
Van de week gaan we een keertje naar de grensplaats Mae Sai, bij de grens met Birma en volgende week zondag vertrekken we voor een paar daagjes Chiang Mai. Daar vier ik dan mijn verjaardag.