Chiang Mai, 20 december

Vandaag is het mijn verjaardag. De kinderen begonnen meteen Happy Birthday te zingen toen ze wakker werden. Saengdao had een tekening voor me en Nakharin zei: “Oma, ik heb ook een tekening gemaakt maar heb die vergeten. Maar ik kan je wel kussen” . Daar was oma natuurlijk ook heel blij mee.
On en Simon kwamen ook al heel snel binnen en hadden als cadeau een mooie warme sjaal en massage-apparaatje speciaal tegen hoofdpijn.
Inmiddels hadden ze ontdekt dat op hun etage een familiekamer vrij zou komen en ze hadden bij de receptie al kunnen regelen dat zij die zouden nemen en ik zou dan hun kamer krijgen. Hun kamer had behalve twee bedden ook een stapelbed voor de kinderen. Het was voor mij wel twee trappen, maar de kamers lagen langs een gezellige galerij met zitjes. Daar vandaan hadden we ook een mooi uitzicht over het zwembad en de omgeving. Dus was ik erg blij met de verandering omdat de kamer op de begane grond nogal somber was en ook erg rumoerig doordat de receptie met ingang vlakbij lag en heel wat gasten nogal luidruchtig rond middernacht binnen kwamen. Bovendien hing de kraan van de wastafel op half zeven en moest ik die telkens boven de waterleiding vogelen als we die kraan wilden gebruiken.
Na het ontbijt namen we een bus naar de Zoo. Het bussysteem is hier zeer eenvoudig. Er rijden rode song-thaws rond. Je houdt er een aan en zegt waar je heen wil. Als de chauffeur ja knikt stap je in en bij nee wacht je op de volgende. Elke chauffeur heeft wel een bepaalde route waar hij ook van kan afwijken. Binnen het stadsgebied is een rit 20 Bath p.p. en 10 B voor kinderen.
Bij de Zoo hadden ze weer eens dubbele prijzen. Dat wil zeggen dat je als farang meer betaalt dan een Thai. Simon betaalde 100 B en On 50 B. De kinderen waren gratis en ik als senior betaalde ook 50 B. De Zoo is nogal groot en er rijden treintjes. Met een kaartje van 10 B kun je overal in- en weer uitstappen. Ik vind de aanleg van de tuin heel mooi en ik was ook erg blij met het treintje, want het terrein is nogal heuvelachtig. Er staan veel bomen waardoor er ook veel schaduw is en dat is fijn met zonnig weer.
De kinderen wilden erg graag naar Snowworld, want daar vriest het en er ligt echte sneeuw en dat hadden ze nog nooit gezien, anders dan op de TV. Snowworld is een attractie waar apart voor moet worden betaald en waar op vaste tijden groepen mensen onder begeleiding naar binnen kunnen. We waren mooi op tijd voor de voorstelling van 9.45 uur. Er stond ook al een groep opgewonden scholieren op schoolreis. Toen we naar binnen konden kregen we allemaal een ski-jack uitgereikt met het advies de jas goed dicht te doen en de capuchon op te zetten. Daarna naar binnen en het was er inderdaad koud met een temperatuur van -7. Als je binnen komt van een buitentemperatuur van plm. 21 graden voelt dat erg koud aan. We kwamen binnen op een soort galerij waarvandaan een trap naar beneden ging naar het dal met een soort Hans en Grietje huis, een kerstboom, een sneeuwman en een glijbaan. De kinderen moesten in de rij staan en kregen om de beurt een slee waarmee ze weer een trap op moesten en dan konden ze naar beneden glijden. Dikke pret natuurlijk en sommigen, (waaronder Saengdao en Nakharin) kregen er niet genoeg van. Eerst had ik niet mee willen gaan omdat ik in Nederland al sneeuw genoeg had gezien, maar achteraf was ik blij dat ik wel geweest was want het plezier van de kinderen was geweldig om te zien. Na een half uur moesten we weer naar buiten en gingen we verder met het treintje. Af en toe even uitstappen om wat dieren beter te bekijken. De kinderen bleven opgewonden omdat we hadden beloofd dat we ‘s middags nog naar de film Narnia zouden gaan die we in 3D konden bekijken. Ze vroegen zowat om het kwartier of het al tijd was. Omstreek 1 uur gingen we weer weg en namen eerst weer de bus naar Top North om de kamers te wisselen. De film zou pas om 17.15 uur beginnen dus we hadden tijd zat en we moesten ook nog eten.
De film was een succes. Door de 3D leek het of bij zwaardgevechten de zwaarden de zaal in kwamen en Saengdao vocht af en toe terug. Ik zat naast haar en moest vreselijk lachen om haar gescherm.
Voordat de hoofdfilm begon moesten we eerst staande naar het Koningslied luisteren. Dat is een ode aan de huidige koning. Het schijnt dat dat in Thailand overal gebruikelijk is.
Na de voorstelling besloten we dat we nog even bij een van de straatstallen zouden eten voor we weer naar het guesthouse gingen. Het eten bij zo’n stratstal is vaak erg lekker en niet duur. Alleen zit ik altijd nogal beroerd op de plastic krukjes.
Ik zat op de galerij en dacht dat de kinderen al sliepen toen ze ineens met zijn viertjes naar me toe kwamen met een verjaardagcake met brandende kaarsjes en ze zongen Happy Birthday. Er was ook chocolade-ijs en zo hadden we een feestelijke afsluiting van mijn verjaardag.