Mae Sai

Donderdag 18 december werden On en ik uitgenodigd door Deng. Zij is de moeder van een schoolvriendinnetje van de kinderen. Ze wilde mij wat van de omgeving laten zien en kwam ons tegen 11 uur ophalen. Gelukkig had ze een lekker comfortabele auto waar ik goed rechtop kon zitten. We reden naar Mae Sai, een kleine plaats aan de Birmese grens. Onderweg was er heel wat te zien voor mij. Het landschap is erg mooi. Aangekomen in Mae Sai gingen we eerst eten aan het riviertje Sai river. Het was nu een kleine stroom, maar Deng vertelde dat in de regentijd dit een woeste rivier kan worden die heel hoog komt. We zaten op een lekker koel terras en keken zo naar Birma. Op de Birmese oever waren een paar mannen bezig om het afval te verwijderen. Dat werd dus de rivier ingekieperd. Ik geloof dat ik de enige was die daar van op keek.
Aan beide zijden van de grens liepen bewapende militairen rond. Toch was de sfeer niet grimmig.
Vervolgens liepen we over de markt. Heel veel kleding die spotgoedkoop is. Er waren veel toeristen, maar de meeste zijn Thai. Er waren ook veel snuisterijen te koop en heel prachtige dingen. Maar ik koop nog niks. Ik wil eerst eens rondkijken wat er zoal is.
Ik vond het een aardig grensplaatsje. Het plan is dat ik hier nog een met Simon naar toe ga en dan de grens oversteek. Maar als ik dat nu doe, ben ik mijn visum kwijt en het inreisstempel is maar 14 dagen geldig. Dat doen we dus tegen dat ik wegga. Volgens Deng is er aan de Birmese kant van de grens veel te koop.
We gingen op tijd terug, want we moesten half vier weer bij de school zijn.