Simon had een minibus gehuurd en tegen 8.45 vertrokken we. Het was nog fris, maar de zon scheen al. Eerst een stukje over de highway en daarna de afslag naar de bergen. Onderweg prachtige natuur, mooie dorpen. De huizen meestal gebouwd van hout, bamboe en riet. De weg slingerde nogal en daardoor werden On en Saengdao helaas kotsmisselijk. Maar het uitzicht was geweldig. Tegen de hellingen waren allerlei gewassen verbouwd. Rijst, mais en ananas. Toen we hoger kwamen zagen we ook velden met thee en waarschijnlijk koffie, want dat wordt hier ook geteeld. Soms zag je in de diepte of verscholen tussen de bossages op de hellingen kleine, schilderachtige dorpen. Het hoogste punt dat wij passeerden was ruim 1100 meter. Tenslotte bereikten we Mae Salong, waar we konden rondkijken. Het was een en al markt.
Vrouwen van de hilltribes verkochten hun handwerken. Vooral die van de Akha vond ik erg mooi. Ik kocht een hoofdtooi voor een vrouw. Die vind ik schitterend. Plus nog een hoofdkapje voor een kind. Ik zag daar verschillende vrouwen in eigen traditionele kleding en de kindjes op hun rug ook in mooi geborduurde kleding versierd met zilver. De vrouw bij wie ik de hoofdtooi kocht, had een totaal geruineerd gebit door het kauwen van betel en in mijn ogen ziet zo'n rood gekleurde mond met rood tandvlees er onsmakelijk uit. Bij de jongere koopvrouwen zag ik meestal nog goeie gebitten.
Er waren veel theeshops, waar je ook thee kon proeven. Op een hellinkje stond een oudere vrouw met twee soorten thee. Ze bood ons wat te drinken aan, natuurlijk in de hoop dat we wat zouden kopen. De thee smaakte heerlijk en ik kocht twee pakjes bij haar. Het is een Oolong thee, die daar gekweekt werd. Er was verderop een theeshop waar lekkere ginsengthee werd verkocht. Daar kochten we ook van inclusief 5 Chinese theemokken met een filter. In mijn ogen spotgoedkoop, want in Nederland zag ik ze in de Chinese winkel van plm. 15 tot 20 euro en hier waren ze 60 Bath. Dat is ongeveer 1,50 euro.
Dit was vroeger opiumland. Het verkopen van hilltribe handicraft wordt bevorderd door diverse christelijke hulporganisaties en de overheid. Vooral de moeder van de koning (the Princess-Mother) ijverde voor ontplooiing van deze regio. Zo hoopt men de teelt van opium tegen te gaan, want dat was een belangrijke bron van inkomsten voor deze mensen.
Er wonen hier veel Chinezen. Toen de communisten definitief de nationalisten versloegen, vluchtten veel nationalistische troepen naar Laos en Birma. In Laos werden ze door de Fransen gevangen genomen, maar in Birma kreeg men geen greep op deze troepen. Toen Birma een overeenkomst sloot met China om ze uit te leveren, vluchtten velen naar Thailand en daar ging de VS zich er mee bemoeien. Die dachten dat ze nuttig konden zijn in de strijd tegen het communisme en gaven veel steun, waardoor de Thaise overheid hun aanwezigheid tolereerde. De Thaise overheid had het ook niet op het communisme. Maar, het oude liedje, de VS had zich verkeken. Hier bloeide opiumteelt en de VS hadden er geen greep meer op. De grote drugsbaronnen veroorzaakten meer last dan dat ze tegenwicht boden tegen het communisme.Toch had Thailand veel nut van de Chinezen, omdat niet iedereen opium ging kweken maar zich toelegde op cultivering van het land en de handel. Tegenwoordig zijn hun dorpen een toeristische attractie. Dit is wel een heel korte schets van hun geschiedenis.
Inmiddels was het heel lekker weer geworden. De zon scheen volop, maar het werd niet echt heet. Van al dat geloop en gekijk waren we hongerig geworden. Onze chauffeur wist een goeie eettent voor noedelsoep met groene thee. Daar reden we heen en inderdaad, de soep was heerlijk.(en de thee ook) We hadden ook nog een zeer fraai uitzicht. Beneden in de vallei bij een theeplantage, zagen we een geweldig grote goud-blikkerende theepot staan.
Na de soep op weg naar een andere theeplantage. Doi Mae Salong Nok. Daar was een prachtige theeschenkerij bij waar we geen gebruik van maakten, want we hadden inmiddels genoeg thee gedronken. Hier vandaan hadden we ook weer een grandioos uitzicht over de theeplantage en de heuvelhellingen. Nog wat sieraden gekocht bij het souvenirstalletje en toen was het tijd voor het tweede deel van de tocht. Op naar Doi Tung, de woonplaats van wijlen de Prinsecc-Mother.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten