Maandag  16  december hadden we slecht weer. Bewolkt, stevige koude wind, af en toe zon en hier en daar een bui met een maximum temperatuur van 17 graden. De hele dag liepen we te huiveren, want in huis is het maar een beetje warmer dan buiten het huis. In de namiddag leek het op te klaren en samen met Nakharin zou ik een wandeling maken, maar we waren amper onderweg of we zagen over de bergen zwarte wolken aankomen. Gauw terug naar huis. Uiteindelijk viel de regen mee, maar het ging wel heel hard waaien. Het leek precies Nederlands weer.

Dinsdag was het gelukkig zonnig bij het opstaan, ook al was het nog steeds erg koud. En woensdagochtend was het eerst erg mistig voor de zon door kwam.  Het lijkt wel erg Nederlands om over het weer te schrijven, maar hier praat men er ook over omdat  het voor Chiang Rai toch ook extreem is. Overdag komt de temperatuur tot plm. 21 graden en dat is wel lekker om actief te zijn. Maar in de nacht en ochtend daalt de temperatuur tot 7 graden en in dit houten huis koelt het dan ook flink af, want hout houdt de warmte niet vast. Bovendien zitten er overal flinke kieren tussen de planken. Elke dag wandel ik met Nakharin en dan komen we langs de rijstvelden. Daar staat veel water, wat dramatisch is voor de boeren. Veel rijst is al van het land, maar veel is erg nat geworden en her en der zie ik mensen aan het werk die geoogste rijsthalmen proberen te drogen in de hoop dat de rijst er alsnog uitgeslagen kan worden. Het is de bedoeling dat de afgesneden halmen die zijn blijven staan opnieuw gaan groeien, maar daarvoor zijn de velden eigenlijk te nat. De wind heeft hier en daar alles platgeslagen en ligt de rijst in het water. Hier zijn dus ook de gevolgen van de klimaatverandering merkbaar. Overigens is het oogsten van rijst handwerk en dat is zwaar werk.

Als ik 's morgens huiverend mijn bed uit kom, moet ik telkens denken aan " vroeger". In huis werd immers maar 1 kamer verwarmd en de rest van het huis was koud. Als het vroor stonden de bloemen op de ramen en dat heb ik in Nederland ook al vele  jaren niet meer meegemaakt. Dank zij onze centraal verwarmde huizen. Maar het maakt ook dat ik mij realiseer  hoe broos het lijntje is tussen ons comfortabele leven en dat van je weer moeten behelpen, om maar niet te spreken van primitief leven. Ons comfort is afhankelijk van energie. Het drukt mij weer eens met de neus op het feit hoe belangrijk het is dat we daar zuinig mee omgaan en vooral dat er naar alternatieven wordt gezocht voor fossiele brandstoffen.