De Reis
Zaterdag 14 december 2013 vertrok de vlucht van Eva Air precies op tijd.Ik had geboekt voor de Premium Laurel Class en die was voortreffelijk. Zoials beloofd, kon de stoel helemaal plat en kon ik liggen onder een echt dekbedje. Echt vast geslapen heb ik niet, maar toch een paar uur lekker gelegen en hazeslaapjes gedaan. Het eten was prima. In de business class krijg je eten op echt servies en dat is toch wel prettig.
We waren een uur te vroeg bij Bangkok en moesten een poosje cirkelen. Het was behoorlijk bewolkt en soms was er een gat in de wolken waardoor we wat konden zien. Uiteindelijk gingen we wat slingerend naar beneden tengevolge van de turbulentie en om 14 uur (een half uur te vroeg) raakten de wielen de landingsbaan. Ik was al goed half drie door de immigratie en doordat mijn koffer werd doorgelabeld kon ik zo doorlopen. Even een wandelingetje gemaakt om het bloed weer flink te laten stromen. Ik wilde cappuccino, maar zowel bij Starbucks als bij Coffee Bean stond een lange rij. Dus toch maar eerst naar Domestic Flights  om in te checken bij Thai Airways. Ik kon bij hun lounge terecht, want mijn vlucht zou pas gaan om 18.25 uur. In de lounge lekker veel fruit gegeten en zitten lezen in mijn nieuwe e-reader.
De boarding time was 17.55 uur, maar het bleek dat we moesten wachten op passagiers van Japanese Airlines die een flinke vertraging had. Uiteindelijik vertrokken we pas om 19.20 uur. De vlucht was onrustig. We kregen nog een flinke regenbui met veel wind. Ook de landing werd nogal slingerend en stijgerend ingezet en sommige passagiers werden misselijk. We kwamen gelukkig goed op de grond, want even had ik het visioen dat we de rijstvelden in zouden glijden. Bij de band wachten op de koffer. Altijd spannend of de koffer er wel is, maar gelukkig kwam die.
De hele familie stond er. De kinderen weer een stuk groter. Al bijna net zo groot als ik en ze zijn hun moeder boven het hoofd gegroeid.
Wat was het koud. Het was inmiddels droog, maar er stond een flinke koude wind. We moesten een eindje lopen naar de taxi die op een meter reed. Er is een taxi-oorlog. De meter taxi's  mogen  niet bij  het vliegveld komen en wij willen niet in de dure onderhandelings-taxi's. Dus lopen. De meter taxi is inderdaad een stuk goedkoper. Vorig jaar had ik na zwaar onderhandelen door Simon een taxi voor 350 Bath en  nu was het op de meter 200 Bath en dat was inclusief de fooi. Maar in de seizoentijd zoals nu, verdienen de lui bij het vliegveld veel aan de argeloze Thaise en Japanse toeristen.
Ik ging pas laat naar bed, want eerst moesten de cadeautjes worden uitgepakt en worden bijgekletst.
Ondanks de lage temperatuur toch gedoucht. Gelukkig was er warm water. En toen naar bed na de lange reis. Heerlijk!