Jaarwisseling 2010/2011 in Chiang Rai

De jaarwisseling was hier lawaaierig en gezellig. Heel anders dan in Bangkok. Daar is wel altijd een officiële countdown bij Siam Plaza en op de plekken waar veel westerse toeristen zijn is er ook feest. Maar in de rest van Bangkok merk je er niks van. In de wijk waar Simon woonde lagen de meeste mensen al vroeg in bed.
Die jaarwisseling vind ik altijd wat merkwaardig. Het Thaise nieuwjaar valt midden april en dat wordt dagenlang gevierd. De Chinese jaarwisseling is rond januari/februari, afhankelijk van de maanstand en doordat er veel Chinezen wonen in Thailand wordt ook dat feest zeer uitbundig gevierd in het hele land. De westerse jaarwisseling is tegenwoordig maatgevend voor de Thaise jaartelling uit economische overwegingen. Hier in Chiang Rai zijn in december veel Thaise toeristen en vooral zo rond deze tijd is het erg druk. In deze tijd gaan ook veel werknemers die in de grote steden werken hun familie op het platteland bezoeken. Doordat het nauwelijks regent is het een goede tijd om te reizen en hier in het noorden is het koele seizoen en dat trekt ook veel mensen.
Dus was het hier in de buurt de ene luidruchtige party na de andere. Veel mensen huren een karaoke die natuurlijk buiten staat opgesteld en uit diverse richtingen schalt de muziek en het gezang over de rijstvelden. Meestal van ‘s morgens een uur of tien tot diep in de nacht. En dat een paar dagen achter elkaar door. Maar dat hoort er hier bij en je kunt het alleen maar lijdzaam verdragen en wachten tot het feesten voorbij is.
Op oudejaarsdag heb ik oliebollen gebakken. Dat kent men hier niet, maar de meeste Thailanders vinden het erg lekker, dus ze gaan altijd schoon op. ‘s Avonds zijn Simon, On en Saengdao naar de countdown hier in het centrum van Chiang Rai geweest, bij de clocktower. Dat is een gouden (verguld denk ik) bouwsel met vreselijk veel tierelantijnen en bovenin een klok. Op bepaalde tijden komen er figuren uit die een soort rondedans maken en daar komen dan heel veel mensen naar kijken. Het ding is zo kitscherig dat het er mooi van is geworden.
Nakharin en ik gingen niet mee. We houden allebei niet van mensenmenigten en vuurwerk. Wij hebben gezellig naar de fim Toy Story deel 3 gekeken. Om middernacht gingen we op het dakterras kijken naar het vuurwerk dat vanuit de verte erg mooi was. Er werden honderden komlois opgelaten. Dat zijn ballonnen met een kaarsje erin die je weg laat vliegen en je spreekt voor jezelf een wens uit en hoopt dat de goden daarboven je wens in vervulling laten gaan. Het is een prachtig gezicht al die komlois die elkaar volgen op de termiek en heel hoog kunnen komen. Op de duur weet je niet meer of je een ster ziet of een komloi.
En de dag erna zeggen de mensen tegen iedereen die ze tegen komen: Sawadee Phi Mai. Letterlijk vertaald: Welkom nieuw jaar.
Op zondag begon de muziek weer af te nemen en tegen de avond was het weer rustig. Veel werknemers gaan dan weer terug naar hun werk in Bangkok, Khonkaen, de zuidkust of de andere grote plaatsen om terug te komen in april voor het Thaise nieuwjaar.
Van opzettelijke vernielingen hoor je hier niet en die komen volgens mij ook maar sporadisch voor. Als ik dan lees hoe men in Nederland te keer gaat en de vele miljoenen schade die dat veroorzaakt, ben ik blij dat de mensen hier geen Nederlandse kranten lezen. Want dan voel ik plaatsvervangende schaamte.
Het enige grote minpunt hier vind ik het grote aantal verkeersdoden tijdens de feesten Grotendeels veroorzaakt door te veel drinken. Vooral jongeren zijn het slachtoffer. Die klimmen met hun dronken kop op hun brommer en scheuren door de nacht op onverlichte wegen naar hun dorp en rijden zich onderweg te pletter. Controle is nauwelijks aanwezig en de verplichte helm wordt ook maar sporadisch gedragen. Helaas! Maar verder is het hier een prachtig en gezellig feest.