Gisteren, 10 februari zijn we gaan zwemmen. Op het dak van het winkelcentrum Central Bangna bevindt zich het Leoland Waterpark. Het bevat heel veel glijbanen en waterspuwers voor heel jong tot oud. Er is maar 1 dieper bad voor de meer geoefende zwemmer. Vooral de kinderen genieten hier geweldig. Met papa en mama van de grote glijbaan is helemaal leuk. Dikke pret dus. Ook dit evenement kent dubbele prijzen. Dat betekent dat een buitenlander veel meer moet betalen dan een Thailander. We lieten On de kaartjes kopen en kwamen zo binnen voor de Thaise prijs. Voorbeeld: Thailander betaalt 135 Bath, buitenlander 250 Bath. Dat is hier op heel veel plekken zo, ook de overheidsinstellingen kunnen er wat van. Het ergste dat ik heb meegemaakt was bij een museum met wassen beelden van beroemde monniken. We gingen er alleen maar heen omdat de Thaise familie dat wilde. Bleek dat het voor hun 40 B entree was en Simon en ik moesten 400 B betalen. Als je dat in Nederland zou willen proberen, breekt de pleuris uit. Vragen in de kamer, deskundigen (we hebben voor alles een deskundige) op TV en radio.
Maar goed, we kwamen nu dus voordelig binnen en hebben veel plezier gehad. Het was heerlijk om weer eens te zwemmen.
Ik denk dat we volgende week zaterdag weer gaan. Dat is mijn laatste dag hier. We hadden eigenlijk het plan naar de dierentuin te gaan, maar met de steeds oplopende warmte (35 graden nu) voel ik meer voor het zwembad en de kinderen vinden dat ook heel leuk. Ik hoef 's avonds pas omstreeks half twaalf weg, want het vliegtuig vertrekt in de vroege morgen van zondag 18 febr. om 2.30 uur.
Vermoedelijk vertrek ik nog van het nieuwe vliegveld. Daar zijn zoveel mankementen dat men werkt aan de heropening van het oude internationale vliegveld. Dat kost tijd, want alle facilitaire diensten moeten dan ook weer verhuizen. Deskundigen vrezen de regentijd, want het nieuwe vliegveld ligt in een moeras en waarschijnlijk is de drainage niet goed. Dat " waarschijnlijk" stond in de krant, maar ik denk dat het gewoon zo is. Kunnen er misschien alleen nog vliegboten landen. (haha). Evengoed schandalig dat dit is gebeurt. Kost dus opnieuw veel geld. Een fatsoenlijke stoep voor de voetgangers is er nauwelijks te vinden in Bangkok, wat het lopen door de stad ook niet erg aangenaam maakt.
Wat deze hele geschiedenis ook zo treurig maakt, is dat het oude vliegveld heel gemakkelijk voor veel minder geld uitgebreid had kunnen worden. Ook ligt er niet zo heel ver van Bangkok nog een vliegveld dat de Amerikanen hadden aangelegd tijdens de oorlog in Vietnam. Hiervandaan vertrokken de B29's gevuld met bommen. Dat vliegveld is er nog steeds en schijnt in goede staat te zijn. Het heeft ook een grote capaciteit. Verder had men bij de aanleg van het nieuwe vliegveld vergeten dat een goede verbinding tussen vliegveld en station heel belangrijk is en ook dat een goede toegangsweg eveneens belangrijk is. In eerste instantie konden taxi's ook niet bij het nieuwe vliegveld komen. Er reden pendelbussen naar een taxistandplaats 3 km bij het vliegveld vandaan. Dat werkte natuurlijk niet, want vooral de vakantiegangers hebben toch minimaal 1 grote koffer p.p. bij zich. Dat leidde tot lange wachttijden bij de pendelbussen. Gelukkig is voor die taxi's een oplossing gevonden. Verder is men nu ijverig een verbinding aan het bouwen die de skytrain (een soort sneltram over een groot viaduct) tot aan de airport moet laten rijden. Maar het duurt nog zeker anderhalf jaar eer die klaar is.
Maar als ik over de ellende met de randstadrail lees, denk ik dat ik maar niet al te hard moet lachen om deze Thaise toestand.
zondag, februari 11, 2007
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten