Naar huis

Zaterdag 18 januari moest ik weer terug. Mijn vliegtuig zou om 13 uur vertrekken vanaf Suwannapoem, het internationale vliegveld. We waren al vroeg op en omdat ik geen zin had in weer een rijstontbijt ging ik naar Starbucks voor koffie met croissant. Simon en On gingen met de kinderen hun bagage naar het hotel brengen en daarna eten. Het was zo fris, dat ik bij Starbucks buiten ging zitten in de zon. Het is echt ongelooflijk. In al die jaren dat ik in Bangkok kwam, haalde ik het niet in mijn hoofd om 's morgens half negen in de zon te zitten. Dat was veel te heet, maar nu was het heerlijk. Het was nu omstreeks 19 graden.
Na hun ontbijt kwam de familie mij halen en liepen we weer naar het hotel. Nog even tandjes poetsen en daarna met mijn bagage naar beneden naar de taxi. Het was wel even druk om de wijk Ban Lampung uit te komen, maar daarna reden we weer op de rustige weg.  Na ruim een half uur waren we al bij het vliegveld. Na het afgeven van mijn koffer gingen we nog even met elkaar wat drinken, maar we waren allemaal een beetje in mineur. Het afscheid is altijd weer moeilijk.
Het was druk bij de paspoortcontrole. Ik moest zowat 25 minuten wachten eer ik erdoor kon en dat kwam nog doordat een van de bewakers mij wenkte dat ik wel langs de post kon voor Asean people.
Het was nog een heel eind lopen en ik had niet eens zo heel veel tijd over om bij de gate te komen.
We vertrokken een half uur te laat, maar verder verliep de vlucht wel goed. Behalve voor mij. Ongeveer twee uur voor de landing ging ik naar de wc en toen ik terug kwam verstapte ik mij en het was of er een mes in mijn dijbeen werd gestoken. Ik besefte meteen dat ik waarschijnlijk een beschadiging van een spier of pees had. Na de landing kon ik maar moeilijk lopen en ik bereikte uiteindelijk al strompelend de uitgang. Gelukkig haalde een aardige man mijn koffer van de band.
Bij de uitgang stonden Michiel, Stéphanie, Lizette en Sem mij op te wachten. Ik liep op dat moment zo moeilijk dat Michiel mij in een rolstoel naar de auto heeft gebracht. Ik had zwaar de pest in. Al die weken had ik prima gelopen en mijn nieuwe knie doet het fantastisch. De beschadiging zit in mijn andere been en mijn eigen diagnose is later door de arts bevestigd, beschadiging van een grote spier. Gelukkig gaat het nu na een weekje weer beter en neemt de pijn af.
Maar al met al had ik weer een fantastisch verblijf in Thailand.
En nu weer wennen aan de donkere luchten.

Laatste dag Bangkok

Vrijdagochtend gingen we na het ontbijt naar de dierentuin, Dusit Zoo. Het was er heel rustig, maar weinig bezoekers. Hier kun je ook wel weer merken dat door de onrust in Bangkok veel mensen wegblijven. Voor ons was het wel fijn. Het was weer niet zo heel erg warm, waardoor het heerlijk wandelen was. Dusit Zoo is niet zo heel erg groot, maar het park is zodanig aangelegd met allerlei kronkelwegen dat je er goed kunt wandelen.  De kinderen vonden het geweldig. We zijn hier vroeger ook wel geweest, maar ze hadden er geen herinnering meer aan.  We brachten hier een paar aangename uren door. Bij de uitgang waar we waren binnengekomen, was geen taxi te bekennen en de enkele taxi die voorbij kwam was bezet. We zijn toen maar naar de hoofdingang gelopen en daar stonden gelukkig een paar taxi's te wachten. We waren wel vermoeid door al dat geloop en toen we bij ons hotel kwamen, heb ik eerst wat gerust en de kinderen gingen zwemmen. Simon en On gingen op zoek naar een ander hotel, want zij blijven ook nog de nacht van zaterdag op zondag. We hadden namelijk een goedkoop driedaags arrangement en dat is morgenochtend afgelopen. Ze vonden een kamer in een nieuw hotel hier in de buurt. Ze mogen morgenochtend alvast hun bagage brengen en dat is wel fijn. Na de rust nog naar buiten om te eten. Voor mij is het helaas de laatste avond in Bangkok.  Na de maaltijd terug naar het hotel en op tijd naar bed, want morgen wordt voor mij een vermoeiende dag.

In Bangkok

Donderdagochtend gingen we na het ontbijt lopend naar de National Gallery. Het was koel, hooguit 20 graden en dus heerlijk om te lopen. De National Gallery ligt vlak bij het Grand Palace bij een groot veld, Sanam Luang. Daar worden parades gehouden en vindt jaarlijks de grote rijstceremonie plaats.
Het is een ingewikkeld kruispunt en ik herinnerde het mij als een punt waar je als voetganger moet rennen voor je leven. Maar nu waren er verkeerslichten en zelfs zebrapaden met lichten voor de voetgangers. En men hield zich er ook nog aan. Geweldig, we konden goed oversteken.
Simon en ik ergerden ons eraan dat ook bij dit museum weer dubbele prijzen worden toegepast. Buitenlanders moeten bijna overal meer betalen dan de Thailanders. Het is zinloos om je te ergeren want er verandert toch niks ondanks de vele protesten.
De eerste hal is helemaal ingericht met historische details over vroege opgravingen en over de vraag waar de Thailanders vandaan komen. Het was allemaal heel duidelijk ingericht met zelfs een leuke en informatieve video en zelfs Engelse tekst. Vooral de kinderen vonden het allemaal erg interessant. Verder staat er op het terrein de vroegere woning van een koningin. Alleen dat huis is al alle moeite waard om er te komen kijken. Daarnaast lag een grote hal met staatsievoertuigen, die vooral gebruikt worden voor koninklijke crematies. In 2009 overleed de geliefde prinses Galyany, de zuster van de koning. Er was nu een video te zien van haar crematie die met veel pracht en praal werd voltrokken.
Inmiddels begonnen onze magen weer te knorren. Gelukkig bleek er nu ook een restaurant te zijn waar we voor een schappelijke prijs konden lunchen. Hierna verlieten we het museum om naar een shoppingmall te gaan. De kinderen wilden graag zoiets zien. Maar eerst genoten we nog even van het prachtige zicht dat we hadden op Sanam Luang en het daarachter gelegen paleiscomplex.

Omdat we wisten dat er grote blokkades waren in de buurt van de bekende shoppingmalls, besloten we met de waterbus naar het startpunt van de skytrain te gaan en te kijken waar we konden komen. Het bleek mogelijk in elk geval naar Siam Plaza te gaan. Onderweg zagen we het Lumpinipark dat bezet was door de demonstranten. Er stonden heel wat tenten, want men houdt de diverse plekken dag en nacht bezet. Ook bij Siam Plaza waren tentjes opgesteld en zagen we dat ook heel wat mensen gewoon in de open lucht sliepen.  Op de geblokkeerde straat was nu een markt en het zag er heel gezellig uit.
We gingen de mall in, maar daar was het dramatisch stil. Een geweldige strop voor de mensen die daar werken. 
Tenslotte besloten we om naar Central World te lopen waar een goede foodcourt is. We daalden dus af naar de markt waar een geweldige drukte heerste. Veel Tshirts met de tekst: Shutdown Bangkok 2014 en restart Thailand. Het was wel een hele belevenis om over een straat te lopen waar normaal de auto's rijen dik bumper aan bumper over de straat rijden. Bij het kruispunt bij Ratchadamri konden we via een smal open gelaten pad binnen gaan bij Central World. Ook daar was het erg stil, maar de foodcourt was gelukkig open. Na het eten wilden we weer naar ons hotel, maar het was niet mogelijk om daar een taxi te vinden. Het was te laat om dezelfde route terug te gaan, want de waterbus vaart 's avonds niet.
We besloten naar Pratunam te lopen. Ook weer een hele belevenis, omdat ook die weg was afgesloten voor verkeer en we gewoon over de middenweg konden lopen. Langs die route was het ook niet ver. We waren niet de enigen die Pratunam hadden uitgekozen voor een taxi, maar het lukte ons toch snel er eentje te vinden.
We vonden het weer sensationeel dat de taxi gewoon kon rijden en dat er geen files waren. Voor veel mensen die nu niet op hun werk kunnen komen is deze situatie dramatisch. Maar wij vinden dit stille en rustige Bangkok wel aangenaam.

Naar Bangkok

Op woensdag 15 januari vlogen we met Air Asia naar vliegveld Dong Muang in Bangkok. Voor On en de kinderen was het inmiddels 5 jaar geleden dat ze voor het laatst gevlogen hadden.  Vooral de kinderen waren enorm opgewonden dat we naar Bangkok gingen.
Aangekomen, hadden we snel een taxi en konden we er ons persoonlijk van overtuigen dat er inderdaad weinig verkeer was door alle onrust en de blokkades.
Hoewel de taxichauffeur wel wat moest omrijden, waren we toch al na ruim een half uur bij ons hotel in Soi Rambuttri. Na het inchecken gingen we meteen weer naar buiten. Eerst wat eten en toen naar de pier voor de waterbus om naar de overkant van de rivier Chao Praya te gaan voor een bezoek aan Wat Arun, de tempel van de Dageraad. Ik was daar zo'n 6 jaar geleden voor het laatst en de tempel stond toen volledig in de stijgers voor schoonmaak en reparaties. De renovatie was bijna voltooid en het resultaat is schitterend. De versieringen zijn uitgevoerd in kleine stukjes porcelein en alles glom en fonkelde. Het moet een ongelooflijk werk zijn geweest om deze tempel zo mooi te versieren.
Hierna gingen we weer met de pont naar de overkant en waren we op loopafstand van Wat Po. Deze tempel is vooral beroemd door zijn enorm grote liggende Boeddha en door de cursussen in Thai Massage die er gegeven worden. Inmiddels waren we behoorlijk moe en gingen we weer met een taxi naar ons hotel. Later op de avond weer naar buiten voor de maaltijd. Het was enorm druk op straat en je kreeg bepaald niet de indruk dat men zich hier zorgen maakte over de situatie in Bangkok. Vooral heel veel westerse toeristen waarvan veel Russische. Overigens was de temperatuur heerlijk. De hele dag al. Het was namelijk erg koel, vooral voor Bangkok. Maximum temperatuur 26 graden. Daardoor was het mogelijk veel te lopen zonder bezweet te raken en in de avond vond ik het zelfs koud.

De laatste tijd vooral veel gewandeld. De actieradius is natuurijk niet zo groot, maar je kunt hier leuke wandelingen maken. Noord Thailand heeft mooie natuur, hoewel er wel veel bos is gekapt.
Je ziet hier ook veel fietsers, d.w.z. vooral westerlingen die op mountain bikes mooie tochten maken.Hier in Chiang Rai zijn uitstekende fietsen te huur en daar maken dan ook veel mensen gebruik van. Simon maakt hier ook veel fietstochten.

Inmiddels hebben we vanmorgen een hotel geboekt in Bangkok, in Khao San Road. Lang gewacht, want door de onrust zijn er veel annuleringen en profiteren wij van grote kortingen. We gaan naar hetViengthai hotel en hoeven heel wat minder te betalen  dan bijvoorbeeld een week geleden. Het voordeel van Khao San Road is, is dat we in de oude stad zitten met veel mogelijkheden op loopafstand. Ik heb er wel eens veel gelopen toen Simon nog in Bangkok woonde en er ineens een koude golf was. Je moet dan denken aan temperaturen van max. 25 graden.  Voor Bangkok lekker koel.
Vanmorgen zagen we een reportage van de BBC over Bangkok met onwaarschijnlijk lege straten. Het verkeer rijdt normaal door. De taxi's beleven gouden tijden, want door de blokkades is er weinig verkeer mogelijk. Maar de taxidrivers weten precies hoe ze die blokkades kunnen omzeilen. Ik heb dus goede hoop dat ik zaterdag op tijd bij het vliegveld kan zijn. Simon plus gezin zouden zondag terug vliegen. Als ze mij weggebracht hebben gaan ze naar een ander hotel dat dichter bij de airport is. Wel spannend allemaal.
Voorlopig hebben de demonstraties nog een redelijk gezellig karakter, maar we hebben in 2010 gezien dat dat ineens kan omslaan. Uit voorzorg zijn er nu al shoppingmalls gesloten. Ik denk dat veel Bangkokkers die demonstraties spuugzat zijn. Voor veel mensen is er geen sociaal vangnet en het is hier: "Wie niet werkt zal niet eten". En de mensen die in de toeristenindustrie werken lijden ook grote verliezen.

Het is de bedoeling dat ik zaterdag om 12.55 uur terugvlieg met Eva Air, vluchtnummer BR 75 vanaf Taipei met als tussenstop Bangkok. In Nederland is het dan 5.55 uur.  Ik vertrek van het grote internationale vliegveld Suwannapoem en kom 's avonds aan om 19.35 uur op Schiphol.
Morgenochtend vliegen we met Asia Airways naar Bangkok naar vliegveld Dong Muang. Ik ben benieuwd of alles doorgaat. Gewoon afwachten en zien wat er gebeurt is het enige dat we kunnen doen.

Bloemenshow en Witte Tempel.
Donderdag 2 januari 2014 zijn we naar de " Chiang Rai Flower Exhibition" geweest. We gingen op tijd,zodat het nog niet zo druk zou zijn. Deze tentoonstelling  heeft wel iets van de Keukenhof. Het is mooi aangelegd langs de River Kok  en duurt nog tot 5 januari. Dan gaan de mensen 's avonds massaal ernaar toe om planten mee te nemen voor hun tuin. Andere jaren stonden vooral tulpen centraal, maar nu was er veel aandacht voor de Dahlia's. Gelukkig bleef de mist niet lang hangen en tegen 11 uur kwam de zon door en was het lekker dwalen langs alle mooie planten en bloemen. All gauw liep het toch aardig vol en zag je alleen nog maar fotograferende mensen.Meestal met hun telefoon maar ook vaak met hun Ipad of tablet. Ik was geloof ik de enige die nog met een gewone camera rondliep. Die had ik al gauw overgedragen aan de kinderen. Zij maken vaak erg mooie foto's. Daar hebben ze wel oog voor. Toen we uitgekeken waren gingen we met de taxi naar de vegetarier voor de lunch. Ik kom daar graag, want ze hebben heerlijk eten en vrijwel ook altijd niet-pittige gerechten. 

Vrijdag 3 januari gingen we naar de Witte Tempel. Het is echt niet de mooiste tempel van Thailand, maar wel de meest bijzondere. Ik was er drie jaar geleden voor het laatst en sindsdien was er weer wat bijgebouwd. Het was ontzettend druk. Toeristen uit alle delen van het land. Ook wel wat westerlingen, maar die zijn toch schaars. De zon was nog niet helemaal door en dat vond ik niet erg, want als de zon eenmaal schijnt doet die tempel pijn aan de ogen doordat die zo blinkend wit is en ook versierd met kristalletjes die je verblinden als de zon erop staat. In de hoofdtempel zijn bijzondere schilderingen. Heel moderne onderwerpen. Je ziet de inslag van het vliegtuig in de Twin Towers. Eromheen loopt een olieslang en aan het uiteinde zie je twee kwalijke koppen die duivels zijn. Verder overal bekende figuren in het geheel, zoals Elvis Presley, Michael Jackson, scenes uit de ruimtevaart etc.
In een van de bijgebouwen was een schilderijententoonstelling. Het schilderij dat mij het meest aansprak was een voorstelling waarbij Bush op een soort raket zit. Bin Laden achterop die Bush goed vasthoudt en ze dwalen door de ruimte. Het onderschrift luidt: "Love each other for world peace".
Verder is het rondom de tempel een  soort kermis. Allerlei winkeltjes en je kunt natuurlijk overal wat eten. Veel souvenirs zijn wel mooi, maar erg duur. Wie Noord Thailand bezoekt kan ik aanraden deze tempel te bezichtigen. Een boekje waarin de filosofie van de architect wordt uitgelegd is in veel talen verkrijgbaar voor een schappelijke prijs.
www.sifaa.nl/witte-tempel-2.htm

Als in Nederland iets over Thailand op de TV komt, is het meestal Bangkok, de sexindustrie en het zuiden, met name Puket en Pattaya. Jammer. Thailand heeft zoveel andere dingen en de cultuur is zo apart.

Nu maar hopen dat de onrust in Bangkok niet overslaat in gevechten en onrust in het hele land. De leider van de oppositie wil Bangkok op 13 januari  helemaal plat leggen. We wachten maar af wat er komen gaat. Voor alle zekerheid hebben we nog geen hotel geboekt want wij zouden de 15e een paar dagen naar Bangkok gaan, waarvan ik dan de 18e vertrek naar Nederland.