In Kuala Lumpur

Donderdag de 19e, gingen we omstreeks 8 uur ontbijten. Ik vond het heerlijk dat ons hotel midden in China Town ligt. Zodra je buiten komt, is er overal drukte en bedrijvigheid. Mensen kopen op hun weg naar werk een ontbijt- en/of lunchpakket. Naast de stal waar wij zaten te eten (natuurlijk rijst met groenten) was een man druk bezig pakketjes met eten te verkopen. Op bananenblad werd rijst gelegd en dan kon men drie gerechten aanwijzen waar je wat van wil hebben. Dat werd dan bij de rijst gelegd en in het bananblad gevouwen.Hij had het druk en dat is een teken dat hij prima eten verkoopt. Je ziet daar praktisch huis aan huis etensstalletjes staan waardoor de concurrentie groot is. Na ons ontbijt gingen we naar de wijk Bukkit Bintang. Eerst met de metro en we moesten overstappen op de monorail. Daar had ik dus ook nog nooit ingezeten. Zowel de metro als de monorail zijn geautomatiseerd en hebben geen bestuurder. Ik vond het fantastisch. Bukkit Bintang bleek weer een geheel ander soort wijk te zijn. De stoepen waren breder en wat vlakker, waardoor het lopen voor mij gemakkelijker was. Ik vind het moeilijk te beschrijven hoe anders het was, maar ik genoot van de andere atmosfeer. Het ging weer regenen, dus zochten we gauw onderdak op een terras om koffie te drinken. Het werd weer droog en we besloten terug te gaan naar het park rond de Petronatowers. Het was warm in de zon, maar in het park was veel schaduw. Een verkoelende fontijn in het midden. We hadden nu een goed uitzicht op de towers en ik vond het heel indrukwekkend. Maar ik zou voor geen geld zo hoog willen wonen of werken. Laat mij maar dicht bij de grond blijven. In het park is ook een grote vijver waar mensen kunnen pootje baden en zo verkoeling zoeken. Daar werd aardig gebruik van gemaakt. We zaten rustig op een bankje om alles in ogenschouw te nemen.
Maleisie heeft een overwegend Islamitische bevolking. Maar de kleding van de vrouwen is heel divers. Sommigen hadden donkere kleding aan, maar veel Maleisische vrouwen droegen prachtige lange rokken of broeken met een ruimvallende tuniek in de meest prachtige kleurencombinaties en vaak een bijpassende hoofddoek. Maar ook veel vrouwen zonder hoofddoek en vrouwen die heel modern gekleed gaan met of zonder hoofddoek. We zagen ook wel zwaar gesluierde vrouwen, maar dat zijn meestal Arabische toeristen.
Onderweg zagen we ook diverse mooie moskeeen. Vllak bij China Town staat de grootste moskee van Maleisie. Vanaf het perron van de trein hadden we zicht op veel koepels en torentjes. Ik vond het erg mooi en een verfraaing van het overwegend betonnen stadsbeeld.
We bezochten een zeer grote boekwinkel, op zoek naar leuke boeken voor de kinderen. Drie talen waren goed vertegenwoordigd, nl. Bahasa Maleisia, Engels en Chinees.
Omstreeks drie uur moest Simon zijn visum gaan halen. Omdat er een flink eind gelopen moest worden bleef ik in een koffieshop op hem wachten. Gelukkig was zijn aanvraag goedgekeurd, waarna we weer terug gingen naar het hotel. Ik ging even liggen en Simon ging nog op zoek naar boeken. Uiteindelijk vond hij in een tweedehands boekenwinkel fraaie boeken voor de kinderen. " s Avonds weer eten en genieten van de verrukkelijke sate en nog wat rondgewandeld en genoten van de bedrijvigheid in China Town.