De eerste dagen

De eerste dagen

Het is altijd weer even wennen aan het tijdsverschil en het andere klimaat. Zaterdag dus een beetje gesudderd. Wel even gerust omdat het fijn is weer in horizontale stand te zijn. De kinderen zijn goed vooruit gegaan met Engels, waardoor ik al hele gesprekken met ze kan voeren en dat is heel plezierig. Zondag ben ik even met On koffie gaan drinken bij Aya's Place, dat gerund wordt door een Nederlander. Maandag gingen we met z'n allen ontbijten in een vegetarisch eethuis waar ze heerlijke noedelsoep hebben. Rijst voor ontbijt spreekt me niet zo aan, maar die noedelsoep is heerlijk. Voor de lunch namen we wat gestoomde broodjes mee die zijn gevuld met een bonenpasta. Het ontbijt is hier zo goedkoop, dat je dat thuis niet voordeliger kan doen. Daarna ben ik met de kinderen naar Cafe Doi Chaang gelopen voor cappuccino. De kinderen wilden alleen een koekje. Je kunt in dat cafe heel plezierig zitten, zowel op een terras als binnen. Er is een soort binnentuintje met een vijver met vissen en een waterval. Ze vinden het erg leuk om daar te zitten en naar de vissen te kijken.
Dinsdag moesten ze weer naar school en ging ik met Simon en On naar de Big C om nog een presentje te kopen, want in Nederland had ik niks kunnen vinden dat niet al te zwaar was. In de Big C konden we ook een nep-kerstboom kopen en wat versiering en lichtjes. Luid gejuich toen ze thuis kwamen uit school, want ze hadden meteen door dat in die langwerpige doos een kerstboom zat. Ze hebben hem met Simon opgetuigd en Nakharin fantaseerde al dat daar cadeautjes onder konden liggen. Hij vraagt nu regelmatig over hoeveel dagen het Kerstmis is.
En vanaf dinsdag voelde ik al een verkoudheid opkomen die ontaardde in een flinke zware kou waar ik behoorlijk beroerd van was. De hele vrijdag en zaterdag op bed gelegen en u is er weer herstel gelukkig.
Ik had wel uit Nederland echte pepernoten meegenomen en sinterklaasschuimpjes. Het viel me mee dat ze de pepernoten lekker vonden. Maar Sinterklaas zegt ze niet zoveel. Simon heeft er wel over verteld en ook een keer een Sinterklaasfilm vertoond, maar verder leeft het hier niet zo. Wel Kerstmis, wat ook wel komt doordat dit feest wel gevierd wordt door andere westerlingen. Alleen de Nederlanders kennen Sinterklaas.
De nachten en ochtenden zijn fris, maar niet zo koud als vorig jaar. Maar ik ben wel blij met mijn warme pyama en de bedsokken, want het huis koelt toch behoorlijk af in de nacht. Gelukkig schijnt overdag de zon en die brengt de temperatuur aardig omhoog zodat het vanaf een uur of elf echt lekker zomerweer is. Na al die grijze dagen voor mijn vertrek knap ik hier echt van op.
Het was mijn bedoeling om hier een fiets te huren of te kopen, maar ik kan niks vinden dat geschikt is voor mij. De fiets moet niet te hoog zijn en een lage instap hebben. Maar helaas, niet te vinden dus. Het blijft dus bij rijden in een songthaw of tuktuk en lopen voor zover dat gaat. Maar het gaat al beter met mijn knie. Zoals de orthopeed al tegen me zei, is de warmte helend. Wie weet, loop ik weer als een kieviet als ik hier wegga.