Aangekomen

Om 10 over half acht kon ik het vliegtuig uit en was tien voor acht bij de paspoortcontrole. Er waren tien loketten open met lange rijen mensen ervoor. Het bleek dat er nog twee grote vliegtuigen waren geland, zodat het ineens erg druk was. Bovendien doen de Thai erg lang over het controleren. Je gegevens worden gecontroleerd per computer en dat ging niet altijd even vlot. De lokettens peciaal voor Thailanders hadden bijn a niets te doen. Tensotte ging een beambte de rijen langs en haalde er eerst de mensen met kleine kinderen uit en die mochten door het loket voor de Thailanders. Ik had mijn aankomstformulier al ingevuld en vroeg of ik ook naar dat andere loket mocht omdat ik niet zo heel lang kan staan. Hij zag mijn logeeradres en zei: " Ah, Thai family" en toen mocht ik door naar het andere loket. Mijn bagage had ik vlot en om kwart over acht stond ik buiten waar Simon, On en de kinderen mij al opwachtten. Het was een blij weerzien. Het is fijn dat de kinderen nu zo groot zijn dat ze zich mij herinneren.
Voor we naar huis gingen hebben we eerst aangelegd bij Starbucks voor de cappuccino.
Daarna met de taxi naar huis. Inmiddels voor mij een vertrouwde route.
Na het uitpakken van de bagage heb ik een paar uur geslapen, maar lag desondanks 's avonds om 9 uur al weer in bed en sliep tot de andere ochtend 8 uur.