zondag, december 30, 2007

Khao Kheow zoo

Vandaag zijn we naar een grote, uitgestrekte dierentuin geweest die in de provincie Chonburi ligt Het is vlak bij het plaatsje Si Ratcha en ligt ten Z.O. van Bangkok. We hadden een busje met chauffeur gehuurd en namen ook twee buurkinderen mee. Bos (14 jaar) en Boom (4 of 5 jaar). We vertrokken al om half acht en waren om 9 uur binnen. Het was nog lekker rustig op de weg. Waarschijnlijk doordat veel mensen al op zaterdag waren vertrokken om naar hun familie te gaan voor de jaarwisseling. Het scheelde denk ook met de doorstroming dat de tolwegen i.v.m. de jaarwisseling vrij van tol waren. Daardoor konden de auto's snel doorrijden. Onderweg zagen we weer diverse volgelden pickup trucks. De open bak zit vol mensen. Als zo'n ding over de kop raakt, zijn de overlevingskansen klein. Dit komt regelmatig voor en tijdens de jaarwisseling vallen er dan ook heel veel verkeersdoden.
In de dierentuin waren al meer mensen aanwezig dan we zo vroeg verwacht hadden. De Zoo is zo uitgestrekt dat je echt een vervoermiddel nodig hebt.
Vlak bij de ingang is een tamelijk grote concentratie van allerlei dieren en is veel ook wel te belopen. Er is daar een aardige kinderdierentuin waar ook pinguins waren te zien. Daar weer vlakbij was een gedeelte met erg mooie planten en bomen. In een hoek bleek een Nederlands deel te zijn. Tulpen, begonia's, azalea's en anthuriums. Allemaal uit Nederland. Op de achtergrond was een bord met bollenvelden te zien en ervoor een molentje. De Thailanders verdrongen zich om daar foto's te maken van de familie. Wij ook natuurlijk. Verderop bij de speeltuin was ook nog een molentje.
De dierentuin ligt in een heuvelachtig gebied en ligt hoger dan Bangkok. De temperatuur was aangenaam en er stond een stevige verkoelende bries.
Maar we waren wel blij met ons busje. Want in de zon heuveltje op en af lopen is toch wel erg warm. Veel mensen hadden een soort golfkarretje gehuurd en je kunt er ook fietsen en brommers huren.
Tenslotte kwamen we langs een kleine waterval en daar zijn we gestopt. De kinderen hadden zwemkleding bij zich en gingen lekker badderen onder de waterval. Meer mensen namen daar even een pauze en de kindertjes genoten van het rondspringen in het water. Ik zat lekker op een bankje uit de zon en in de wind het geheel aan te zien. Het werd steeds drukker en we besloten te gaan eten en dan naar huis. Bij de in/uitgang zagen we de auto's echt bumper aan bumper binnen rijden. We hadden eerst bij het restaurant bij de ingang willen eten, maar door de drukte konden we er niet eens komen. Dus zijn we maar weggegaan en een eindje verder gestopt bij zo'n typisch Thais eethuis. Alleen een dak en de wanden open. Stenen meubilair, wat wel hard is om te zitten, maar ook lekker koel.
Op weg naar huis was het redelijk rustig op de weg en we waren dan ook snel terug.

laatste schooldag


Vrijdag was het de laatste schooldag van dit jaar. Saengdao en Nakharin hoefden niet hun schooluniform aan, maar mochten zelf kiezen wat ze aantrokken. Dit is een feestelijke dag. Elk kind neemt een cadeautje mee naar school. Die worden genummerd en in de loop van de ochtend worden die cadeautjes dan uitgedeeld en de juf houdt goed in de gaten dat een kind niet het eigen cadeau krijgt. Verder is er een feestmaaltijd.
On bleef op school toen ze de kinderen ging wegbrengen en Simon en ik gingen tegen 10 uur. We wren precies op tijd voor de uitreiking van alle fraai ingepakte cadeau's. De juf had een kerstboom gemaakt op een prikbord en daar hingen als een soort kerstballen groene papiertjes in de vorm van dennenappels met een nummer. Een kind werd naar voren geroepen en die pakte een nummer en de juf roept dan de naam van het kind voor wie het pakje met dat nummer is bestemd. Die krijgt dan door de klasgenoot het pakje keurig overhandigd en die mag dan het volgende pakje uitreiken enz.,enz. De kinderen mochten de pakjes pas open maken aan het eind van de ochtend.
Het feestmaal bestond uit rijst, patat, gestoomde noedelballetjes met een vleesvulling, gefrittuurde kipkluifjes en nog wat waarvan ik niet weet hoe het heet. Verder was er fruit en snoep. Het was een heel gezellige sfeeer en er waren aardig wat ouders in de klas van Nakharin aanwezig. Later hoorde ik van Simon dat hij de enige ouder was in de klas van Saengdao.
De kinderen waren al om half een vrij en 's middags zijn we nog met ze naar YoYoland geweest. Dat is op de bovenste verdieping van Seacon Sqaere. Het is een inpandige kermis waar de kinders dol op zijn. Er zijn allerlei draaimolens, je kunt met een bootje varen en met een minitrein mee. Er zijn ook diverse spelletjes te doen, zoals een soort tafelhockey. Er heerst een ongelooflijk lawaai, zodat je er helemaal doof vandaan komt.
Daarna nog eten in de foodcourt, waar Simon en ik altijd vegetarisch eten nemen dat we erg lekker vinden.
Vervolgens weer naar huis, maar natuurlijk niet zonder onze cappuccino gedronken te hebben bij Starbucks.

Fotos

zondag, december 23, 2007

dierentuin

Gisteren zijn we naar de dierentuin geweest. Dusit Zoo. We gingen al om kwart na acht weg in de hoop de ergste hitte voor te zijn. Het was eerst erg druk op de weg, maar hoe dichter we bij de dierentuin kwamen, hoe rustiger het werd. Naast de dierentuin ligt het parlementsgebouw en volgens de taxichauffeur bleven mensen daar een beetje uit de buurt uit angst voor rellen. Zondag zijn er verkiezingen en de vrees van de generaals en vooral intellectuelen is, dat men bang is voor de terugkeer van mister Taksin, de premier die door de generaals is verjaagd. Zijn partij is verboden, maar zijn vriendjes hebben een nieuwe partij opgericht en door middel van vote-buying (stemmen kopen) hoopt men te winnen. Dit lukt vooral op het platteland. De leider van de partij heeft al laten weten dat ze mister T dan terug willen halen en president maken. Maar terug naar de Zoo.
We waren er al om 8.45 uur en het was nog lekker rustig. Er zijn daar veel bomen, zodat je veel in de schaduw kunt lopen. Vooral Nakharin was erg enthousiast en werd helemaal wild bij de apen. Dusit Zoo is een erg leuke dierentuin, waar ook veel inheemse dieren zijn te zien, die je zomaar in het wild niet tegenkomt. Vooral de collectie slangen uit Thailand vind ik om te griezelen. Kort geleden kroop er nog een cobra hier door de straat. Ik heb de slang niet gezien en in het wild hoef ik dat ook niet.
Natuurlijk moest er ook gegeten worden. Thailanders zie je de hele dag eten. Overal zijn dan ook eetstalletjes.
Verder kun je in de dierentuin waterfietsen huren en op de vijver rond varen. We namen ook nog het treintje dat door de dierentuin reed. Dat was erg leuk en we konden meteen uitrusten.
Wat ik wel eigenaardig vind, is dat ook hier dubbel geprijsd wordt, Dat wil zeggen dat de toegangsprijs voor buitenlanders hoger is dan voor Thailanders, Dat staat alleen in het
Thais vermeld en ook de cijfers worden dan ineens in het Thais geschreven. Terwijl men verder altijd gewone cijfers gebruikt. Dit gebeurt bij heel veel musea e.d. Alleen het openbaar vervoer heeft geen dubbele prijzen. Buitenlanders maken zich hier regelmatig kwaad over maar dat helpt natuurlijk niet. Zo is er het verhaal van een Zweed (geloof ik) die de Thaise nationaliteit had en ook ergens meer moest betalen. Hij liet zijn Thaise ID zien, maar men bleef volhouden dat hij buitenlander was. Hij diende een officiele klacht in, maar kreeg ongelijk. Hij was en bleef een buitenlander, weliswaar met een Thais paspoort. Ik zie de heisa al als dit in Nederland wordt toegepast. Optochten met spanborden, deskundigen voor de TV, de gedupeerde te gast bij Witteman enPauw etc.
Een leuke dag, wel vermoeiend.
Al met al viel de warmte mij nog mee en tegen twee uur gingen we weer naar huis. Geen rellen te zien en volgens mij zal het in elk geval voorlopig wel rustig blijven. We zullen zien. Als er wat gebeurt is dat volgens mij pas als de uitslagen bekend zijn.

verjaardag


Donderdag heb ik mijn verjaardag gevierd. De 71e al weer. De kinderen hoefden alleen de ochtend naar school, omdat er s'morgens een schooltest was. Dat kwam deze keer goed uit. We wilden gaan eten in Seacon Square, bij een MK restaurant om Suki te eten. We konden dus vroeg weg. Suki is en soort fondue. Je zit rond een pan kokende bouillon. Je kunt allerlei groenten en groene kruiden bestellen en vlees en/of vis. Dat gooi je in de kokende bouillon. Alles is al snel gaar en dan vis je wat je eten wilt met een speciale lepel uit de pan, doet er wat van de bouillon bij en je kunt gaan smullen. Er wordt een loeihete saus bij geserveerd, die door de thailanders wordt verslonden. Ik doe altijd voorzichtig een druppeltje in mijn bouillon en dan is voor mij al pittig genoeg. De bouillon komt men regelmatig aanvullen, net als de saus. Er waren dit keer ook allerlei soorten paddestoelen te bestellen, die ook uitstekend smaken. Na de maaltijd gingen we naar boven om koffie te drinken bij Starbucks en voor de kinderen een ijsje te bestellen. Voor we naar huis gingen, moest nog de feesttaart gekocht worden, Die werd keurig bespoten met een opgegeven tekst, in dit geval: Happy Birthday oma Corrie. Het werd al gauw donker toen we thuis kwamen, dus het feest kon beginnen. Eerst kreeg ik de cadaeutjes. Een zilveren ketting met een rose steen in zilver, een marionettenpop uit het Khonspel, een trits tempelbelletjes die ik thuis op kan hangen om de boze geesten te verdrijven.
En daarna kaarsjes blazen. Vol enthousiasme deed Nakharin alvast het licht uit nog voordat de kaarsjes aangestoken konden worden. Die fout werd anel hersteld en toen kon het beginnen. Vervolgens kreeg iedereen een stukje taart en was het feest afgelopen.
Simon heeft inmiddels al heel wat foto's op internet gezet. Die zijn te zien op
www.flickr.com/photos/engwerda
.
Hij heeft alles gegroepeerd naar onderwerp en als je daar op klikt kun je kiezen voor slideshow.
photos van mijn verjaardag

vrijdag, december 21, 2007

Khao San Road

Vorige zaterdag en zondag zijn we naar Khao San Road geweest. Zaterdag gingen we aan het eind van de middag met een taxi rechtstreeks er naar toe. De lichtjes gingen al branden en we hebben een beetje rondgelopen Gegeten in een restaurant waar we vaker zijn geweest, Behalve Thais eten hebben ze daar ook heel lekkere spaghetti en een groene salade, die ik dan meestal neem. In Khao San Road zijn veel guesthouses en hotels die voornamelijk bezocht worden door westerlingen. Verder lopen er veel vreemde en bizarre types rond en dat is ook leuk om te zien. Er is van alles te doen. Je kunt piercings laten zetten of tatoeages. Kraaltjes in je haar laten vlechten of allemaal kleine vlechtjes laten maken met gekleurde lintjes er doorheen. Veel winkeltjes met rommel maar ook met heel mooie dingen.
Uiteindelijk weer met de taxi terug.
Zondag hebben we een andere route genomen. Eerst met de taxi naar station Ekkamai van de skytrain. Toen met de skytrain naar de pier aan de rivier Chao Praya bij Saphan Taksin. Vervolgens met de waterbus naar de halte dicht bij Khao San Road. Vanaf daar gelopen. De onmiddellijke omgeving van Khao San vinden we eigenijk veel boeiender en gezelliger. Eerst zijn we cappuccino gaan drinken bij Starbucks. Vervolgens, in een straat die evenwijdig loopt met Khao San, hebben we gegeten. Het eten was heerlijk. Dit keer had ik het beroemde Thaise gerecht Pad Thai genomen. Het was heerlijk. Dit zijn een soort noedels met groente. In de verte heeft het wel wat van bahmi, maar ik vind dit veel lekkerder.
Deze zondag waren er voorverkiezingen en zondag 23 december zijn de definitieve verkiezingen, die moeten zorgen voor een democratisch gekozen parlement en dan is dat het einde van de regeerperiode van de militairen. Vooral Simon is benieuwd of de generaals de uitslag zullen accepteren als die hun niet aanstaat.

vrijdag, december 14, 2007

Baan Khamthieng, Siam Society

Vandaag hebben Simon en ik het Baan Khamthieng bezocht. Het is een teakhouten huis van 120 jaar oud. Het ligt in een kleine tuin bij Soi Asok en hoort bij de bibliotheek van Siam Society. Dit is een wetenschappelijke organisatie die vooral nog onbekende aspecten van de Thaise cultuur bestudeerd.
Ik vind die originele Thaise huizen altijd schitterend. Ze zijn ook heel geschikt voor het klimaat van Thailand. Ze staan op palen en onder het huis wordt ook gewoond. In de regentijd kun je je spullen in veiligheid brengen in het huis. Dit huis is tamelijk groot en het is meteen een museum. Binnen waren veel voorwerpen te zien van de Lanna cultuur. Na dit bezoek zijn we even binnen geweest in de ernaast gelegen bibliotheek. Een mooie bibliotheek vond ik het, met ook veel boeken in het Engels. We moesten er heel stil zijn. Hoogstens wat gefluister was toegestaan. Het was mij niet duideijk of je als lid ook boeken mee mag nemen om thuis te lezen.
Het complex ligt vlak naast een metrostation dat verbinding had met het station Asok van de skytrain. We konden onder de grond naar dit station lopen wat een stuk prettiger was dan boven langs de drukke straat over slechte trottoirs. Bij Asok namen we de skytrain nog 1 station, naar Nana. Daar heeft Simon vlakbij gewoond voor hij naar Phattanakan verhuisde. Het was maar een klein eindje lopen naar een Starbucks voor onze cappuccino en daarna naar Foodland. Dit is een supermarkt die ook westers voedsel verkoopt. We sloegen het een en ander in voor we weer naar huis gingen. Inmiddels was het op Sukhumvit Road erg druk geworden en de volle spits moest nog beginnen. Het leek ons dan ook verstandig om eerst een stukje met de skytrain te gaan om de file ontlopen. Dat bleek een goede keus. Bij Ekkamai stapten we uit en hadden snel een taxi. We hadden niet veel oponthoud en waren weer snel thuis.

Holland Village

Maandag was het hier een vrije dag, zodat de kinderen niet naar school hoefden. Op het pein voor Central World, was een Nederlands dorp gebouwd om Nederlandse producten te promoten. Volgens de omschrijving stond er een molen en was er typisch Nederlands eten zoals, kroketten, bitterballen. haring en poffertjes. Op de site van de ambassade stond niet wat de openingstijd was en dus namen we aan dat die gelijk liep met Central World, wat een grote departments store is. We waren er tegen half twaalf en toen bleek het pas om 4 uur open te gaan. Er stond ook een heel grote Heineken tent. We hebben de tijd doorgebracht in Central World en hebben daar ook alvast wat gegeten. Eindelijk was het 4 uur en konden we naar binnen. De kinderen vonden het molentje leuk en hebben een kroket geproefd en On en ik hebben kibbeling gegeten, die niet bijzonder lekker smaakte. Eigenlijk viel het geheel een beetje tegen, maar het was toch wel leuk. Poffertjes waren er niet, die zouden zondag pas gebakken worden. Verder was er nog kaas in allerlei soorten en waren er klompen te koop. Er liepen toch wat Thailanders rond, wat mij meeviel. We hoorden van medewerkers dat het 's avonds wel tamelijk druk was.
Binnen in Central World staat een heel grote kerstboom, van 30 meter hoog. Kerst wordt hier niet echt gevierd. Dit is meer voor het toerisme, maar de Thailanders houden van opschik en feestjes, dus wordt er op deze manier toch aandacht aan Kerst besteed. Het wordt hier in een adem genoemd met nieuwjaar. Ook als je op 2 januari ergens binnen komt roept de portier nog: Merry Christmas and Happy New Year. Verder wordt je knetter van de muziek. De hele dag op volle sterkte : I'm dreaming of a white christmas en andere populaire kerstsongs.
Naast de kerstboom staat een Hans en Grietje huis van echt snoep. Heel leuk gedaan en de Thaise kindertjes worden dan ook volop gefotografeerd met kerstboom en huisje.

dinsdag, december 11, 2007

Aangekomen

Om 10 over half acht kon ik het vliegtuig uit en was tien voor acht bij de paspoortcontrole. Er waren tien loketten open met lange rijen mensen ervoor. Het bleek dat er nog twee grote vliegtuigen waren geland, zodat het ineens erg druk was. Bovendien doen de Thai erg lang over het controleren. Je gegevens worden gecontroleerd per computer en dat ging niet altijd even vlot. De lokettens peciaal voor Thailanders hadden bijn a niets te doen. Tensotte ging een beambte de rijen langs en haalde er eerst de mensen met kleine kinderen uit en die mochten door het loket voor de Thailanders. Ik had mijn aankomstformulier al ingevuld en vroeg of ik ook naar dat andere loket mocht omdat ik niet zo heel lang kan staan. Hij zag mijn logeeradres en zei: " Ah, Thai family" en toen mocht ik door naar het andere loket. Mijn bagage had ik vlot en om kwart over acht stond ik buiten waar Simon, On en de kinderen mij al opwachtten. Het was een blij weerzien. Het is fijn dat de kinderen nu zo groot zijn dat ze zich mij herinneren.
Voor we naar huis gingen hebben we eerst aangelegd bij Starbucks voor de cappuccino.
Daarna met de taxi naar huis. Inmiddels voor mij een vertrouwde route.
Na het uitpakken van de bagage heb ik een paar uur geslapen, maar lag desondanks 's avonds om 9 uur al weer in bed en sliep tot de andere ochtend 8 uur.

Onderweg

De vlucht verliep redelijk rustig, hoewel er toch regelmatig turbulentie was. Zodanig, dat we moesten blijven zitten en ook het personeel af en toe moest stoppen met consumpties rondbrengen. Het eten was weer erg lekker. Als hoofdgerecht had ik gekozen voor de gegrilde zalm die werd opgediend met een gemengde groene salade, aardappelpuree, broccoli en worteltjes. Daarna een flink bord fruit en als toetje koffie/thee met appelpunt en vanille-kaneelsaus.
Toen we Bangkok naderden, waren er veel witte wolken, waardoor het leek of we boven een poollandschap vlogen. Erg mooi.
De landing verliep vlot en tegen half acht waren we bij de gate. Einde van een lange vlucht.

maandag, december 10, 2007

Vertrek

Zaterdag 8 december was het dan zover. Michiel en Stephanie kwamen mij om 11 uur halen om naar Schiphol te gaan. We waren tegen 12 uur bij de balie. Het was niet druk en ik kon meteen inchecken. Vervolgens gingen we nog even koffie drinken, waarna ik langs de paspoortcontrole ging. Omdat ik business class reis, mag ik naar de VIP lounge van de KLM. Dat had ik nog nooit gedaan en ik besloot om daar nu eens gebruik van te maken. Maar het was er heel erg vol, dus ben ik niet naar binnen gegaan. Vlak bij de gate ben ik op een bankje mijn krant gaan lezen totdat de boardingtime daar was. Ik liet mijn pasje van het ziekenhuis zien waarop stond dat ik niet door het elektronisch poortje mocht. Ik kon door een andere doorgang en werd gevisiteerd door een mevrouw. Dat ging behoorlijk vlug. Even na twee uur konden we het vliegtuig in en gelijk was mijn nerveusiteit over. Precies op tijd, 14.25 uur, reden we weg bij de gate maar moesten wel een poosje bij de startbaan wachten. Het opstijgen ging vlot en daar lag een stukje Nederland onder ons. Het valt me altijd weer op hoe geordend alles eruit ziet. Keurige stukjes land, verdeeld door slootjes. Maar goed, we waren onderweg en de verwachting was dat we om 7.22uur op zondag in Bangkok zouden landen.