Gisteren, 10 februari zijn we gaan zwemmen. Op het dak van het winkelcentrum Central Bangna bevindt zich het Leoland Waterpark. Het bevat heel veel glijbanen en waterspuwers voor heel jong tot oud. Er is maar 1 dieper bad voor de meer geoefende zwemmer. Vooral de kinderen genieten hier geweldig. Met papa en mama van de grote glijbaan is helemaal leuk. Dikke pret dus. Ook dit evenement kent dubbele prijzen. Dat betekent dat een buitenlander veel meer moet betalen dan een Thailander. We lieten On de kaartjes kopen en kwamen zo binnen voor de Thaise prijs. Voorbeeld: Thailander betaalt 135 Bath, buitenlander 250 Bath. Dat is hier op heel veel plekken zo, ook de overheidsinstellingen kunnen er wat van. Het ergste dat ik heb meegemaakt was bij een museum met wassen beelden van beroemde monniken. We gingen er alleen maar heen omdat de Thaise familie dat wilde. Bleek dat het voor hun 40 B entree was en Simon en ik moesten 400 B betalen. Als je dat in Nederland zou willen proberen, breekt de pleuris uit. Vragen in de kamer, deskundigen (we hebben voor alles een deskundige) op TV en radio.
Maar goed, we kwamen nu dus voordelig binnen en hebben veel plezier gehad. Het was heerlijk om weer eens te zwemmen.
Ik denk dat we volgende week zaterdag weer gaan. Dat is mijn laatste dag hier. We hadden eigenlijk het plan naar de dierentuin te gaan, maar met de steeds oplopende warmte (35 graden nu) voel ik meer voor het zwembad en de kinderen vinden dat ook heel leuk. Ik hoef 's avonds pas omstreeks half twaalf weg, want het vliegtuig vertrekt in de vroege morgen van zondag 18 febr. om 2.30 uur.
Vermoedelijk vertrek ik nog van het nieuwe vliegveld. Daar zijn zoveel mankementen dat men werkt aan de heropening van het oude internationale vliegveld. Dat kost tijd, want alle facilitaire diensten moeten dan ook weer verhuizen. Deskundigen vrezen de regentijd, want het nieuwe vliegveld ligt in een moeras en waarschijnlijk is de drainage niet goed. Dat " waarschijnlijk" stond in de krant, maar ik denk dat het gewoon zo is. Kunnen er misschien alleen nog vliegboten landen. (haha). Evengoed schandalig dat dit is gebeurt. Kost dus opnieuw veel geld. Een fatsoenlijke stoep voor de voetgangers is er nauwelijks te vinden in Bangkok, wat het lopen door de stad ook niet erg aangenaam maakt.
Wat deze hele geschiedenis ook zo treurig maakt, is dat het oude vliegveld heel gemakkelijk voor veel minder geld uitgebreid had kunnen worden. Ook ligt er niet zo heel ver van Bangkok nog een vliegveld dat de Amerikanen hadden aangelegd tijdens de oorlog in Vietnam. Hiervandaan vertrokken de B29's gevuld met bommen. Dat vliegveld is er nog steeds en schijnt in goede staat te zijn. Het heeft ook een grote capaciteit. Verder had men bij de aanleg van het nieuwe vliegveld vergeten dat een goede verbinding tussen vliegveld en station heel belangrijk is en ook dat een goede toegangsweg eveneens belangrijk is. In eerste instantie konden taxi's ook niet bij het nieuwe vliegveld komen. Er reden pendelbussen naar een taxistandplaats 3 km bij het vliegveld vandaan. Dat werkte natuurlijk niet, want vooral de vakantiegangers hebben toch minimaal 1 grote koffer p.p. bij zich. Dat leidde tot lange wachttijden bij de pendelbussen. Gelukkig is voor die taxi's een oplossing gevonden. Verder is men nu ijverig een verbinding aan het bouwen die de skytrain (een soort sneltram over een groot viaduct) tot aan de airport moet laten rijden. Maar het duurt nog zeker anderhalf jaar eer die klaar is.
Maar als ik over de ellende met de randstadrail lees, denk ik dat ik maar niet al te hard moet lachen om deze Thaise toestand.
zondag, februari 11, 2007
zaterdag, februari 03, 2007
Khao San Road
Vandaag zijn we met elkaar naar Khao San Road geweest. Hier starten veel backpackers hun reis door Thailand.
Eigenlijk was het plan om te gaan zwemmen, maar daar vindt de familie het nu te koud voor.
We waren ongeveer kwart voor twaalf in Khao San Road, waar het drukker was dan we verwacht hadden. Er zijn daar veel guesthouses, low budget hotels en allerlei eetzaken, waar ook westers voer wordt geserveerd. Ook de omgeving van deze straat zit vol met guesthouses, eetzaakjes en allerlei soorten winkels. Je ziet er veel Farang ( westerlingen) en veel vreemde figuren. En volop winkeltjes met waren waar de toeristen gek op zijn. Ook veel shops voor piercings en tatoeages. De kinderen wilden graag een figuurtje op hun hand laten schilderen. Dat kan daar ook. Sommige mensen laten heel grote schilderingen aanbrengen, waarvan sommige zo groot zijn dat een hele arm of rug er mee bedekt wordt. Eten deden we bij een guesthouse waar we al eerder waren geweest en waarvan we wisten dat je er lekker kunt eten voor een schappelijke prijs. Daarna nog wat rondgelopen en diverse steegjes verkend. Hoewel die heel smal zijn rijden er toch motoren doorheen. Dat is heel hinderlijk maar heb ik nog nooit gemerkt dat daar heisa van komt. Sommige mensen zien er heel bizar uit met dreadlocks in allerlei kleuren en kleding die aan de hoogtijdagen van de hippies doet denken. Wat mij altijd een beetje doet griezelen dat zijn de farang die er zo vreselijk bloot bij lopen en dat zijn meestal niet de mensen met de mooiste lijven. Via een steegje kwamen we bij een straat die evenwijdig loopt met Khao San Road en die ik veel gezelliger vindt. Veel bomen en planten, terrassen waar je heerlijk in de schaduw kunt zitten. Dat hebben we dan ook gedaan. Inmiddels waren we aardig moe geworden. Gelukkig reden er heel wat taxi's door de straat, zodat we snel weg konden. Tenminste.......toen we eindelijk de de drukte achter ons hadden gelaten. Eerst was het van 20 meter rijden en tien minuten stilstaan, maar tenslotte bereikten we de tolweg en ging het snel. Net als vanmorgen hield ook deze taxichauffeur van plankgas rijden en links en rechts inhalen. Volgens de knipperende borden langs de weg mag het niet harder dan 80 km. Onze chauffeur reed zo tussen de 110 en 120 en dan werden we ook nog geregeld ingehaald.
In de straat waar we op het terras zaten, waren we ook nog getuige hoe politiemensen hun inkomen aanvullen. Er stonden twee mobiele eetstalletjes die blijkbaar illegaal stonden (of geen smeergeld hadden betaald) en werden weggestuurd. Ze hoefden blijkbaar geen boete te betalen als oom agent werd uitbetaald in natura. Hij nam een tray met eieren mee en drie grote zakken met eetbakjes. Ik zag dat de uitbater met tranen in de ogen verdween. Vooral de openlijke manier waarop dit gebeurt vind ik schokkend. Nu, aan het begin van de maand zie je ook heel veel verkeerscontroles door de politie. Lang niet altijd worden mensen terecht aangehouden, maar als gewoon burger ben je tamelijk machteloos. Het is de Thai way om de boete af te kopen en dat geld verdwijnt dan in de zakken van de politieman. Maar wat wil je. Vooral in de hogere regionen tiert de corruptie welig en de gewone politieman wil daar ook van profiteren.
Eigenlijk was het plan om te gaan zwemmen, maar daar vindt de familie het nu te koud voor.
We waren ongeveer kwart voor twaalf in Khao San Road, waar het drukker was dan we verwacht hadden. Er zijn daar veel guesthouses, low budget hotels en allerlei eetzaken, waar ook westers voer wordt geserveerd. Ook de omgeving van deze straat zit vol met guesthouses, eetzaakjes en allerlei soorten winkels. Je ziet er veel Farang ( westerlingen) en veel vreemde figuren. En volop winkeltjes met waren waar de toeristen gek op zijn. Ook veel shops voor piercings en tatoeages. De kinderen wilden graag een figuurtje op hun hand laten schilderen. Dat kan daar ook. Sommige mensen laten heel grote schilderingen aanbrengen, waarvan sommige zo groot zijn dat een hele arm of rug er mee bedekt wordt. Eten deden we bij een guesthouse waar we al eerder waren geweest en waarvan we wisten dat je er lekker kunt eten voor een schappelijke prijs. Daarna nog wat rondgelopen en diverse steegjes verkend. Hoewel die heel smal zijn rijden er toch motoren doorheen. Dat is heel hinderlijk maar heb ik nog nooit gemerkt dat daar heisa van komt. Sommige mensen zien er heel bizar uit met dreadlocks in allerlei kleuren en kleding die aan de hoogtijdagen van de hippies doet denken. Wat mij altijd een beetje doet griezelen dat zijn de farang die er zo vreselijk bloot bij lopen en dat zijn meestal niet de mensen met de mooiste lijven. Via een steegje kwamen we bij een straat die evenwijdig loopt met Khao San Road en die ik veel gezelliger vindt. Veel bomen en planten, terrassen waar je heerlijk in de schaduw kunt zitten. Dat hebben we dan ook gedaan. Inmiddels waren we aardig moe geworden. Gelukkig reden er heel wat taxi's door de straat, zodat we snel weg konden. Tenminste.......toen we eindelijk de de drukte achter ons hadden gelaten. Eerst was het van 20 meter rijden en tien minuten stilstaan, maar tenslotte bereikten we de tolweg en ging het snel. Net als vanmorgen hield ook deze taxichauffeur van plankgas rijden en links en rechts inhalen. Volgens de knipperende borden langs de weg mag het niet harder dan 80 km. Onze chauffeur reed zo tussen de 110 en 120 en dan werden we ook nog geregeld ingehaald.
In de straat waar we op het terras zaten, waren we ook nog getuige hoe politiemensen hun inkomen aanvullen. Er stonden twee mobiele eetstalletjes die blijkbaar illegaal stonden (of geen smeergeld hadden betaald) en werden weggestuurd. Ze hoefden blijkbaar geen boete te betalen als oom agent werd uitbetaald in natura. Hij nam een tray met eieren mee en drie grote zakken met eetbakjes. Ik zag dat de uitbater met tranen in de ogen verdween. Vooral de openlijke manier waarop dit gebeurt vind ik schokkend. Nu, aan het begin van de maand zie je ook heel veel verkeerscontroles door de politie. Lang niet altijd worden mensen terecht aangehouden, maar als gewoon burger ben je tamelijk machteloos. Het is de Thai way om de boete af te kopen en dat geld verdwijnt dan in de zakken van de politieman. Maar wat wil je. Vooral in de hogere regionen tiert de corruptie welig en de gewone politieman wil daar ook van profiteren.
controlebezoek
Gisteren ben ik voor controle geweest bij de drie specialisten. De revalidatie-arts was zeer tevreden over de vooruitgang die geboekt is. Hiermee is de fysio ten einde, maar moet ik wel thuis de oefeningen blijven doen en minstens 30 minuten per dag wandelen.
De neuroloog heeft de medicatie verminderd. Die medicijnen worden in de loop van het jaar steeds minder en tenslotte kan die medicatie stoppen.
Bij de cardioloog was alles prima in orde. Goede bloeddruk en het hartje klopt zoals het moet kloppen.
Bij cardioloog en neuroloog moet ik de 16e nog terugkomen voor een laatste controle en een voorraadje medicijnen, want ik weet niet hoe lang het duurt eer ik in Nederland bij een specialist terecht kan. Met de cardioloog besproken hoe ik het tijdsverschil moet overbruggen met de medicijnen.
Ik hoef geen begeleiding op de vlucht terug. Dus dat is allemaal mooi geregeld.
De neuroloog heeft de medicatie verminderd. Die medicijnen worden in de loop van het jaar steeds minder en tenslotte kan die medicatie stoppen.
Bij de cardioloog was alles prima in orde. Goede bloeddruk en het hartje klopt zoals het moet kloppen.
Bij cardioloog en neuroloog moet ik de 16e nog terugkomen voor een laatste controle en een voorraadje medicijnen, want ik weet niet hoe lang het duurt eer ik in Nederland bij een specialist terecht kan. Met de cardioloog besproken hoe ik het tijdsverschil moet overbruggen met de medicijnen.
Ik hoef geen begeleiding op de vlucht terug. Dus dat is allemaal mooi geregeld.
Abonneren op:
Reacties (Atom)