Zondag 16 december

Vannacht geen mist en het wordt meteen kouder. Ik merkte het al toen ik vannacht naar de wc moest, want dan moet ik buitenom. En vanmorgen was het best koud. Met een vest over mijn pyama gaan eten. On is dan altijd verbaasd omdat het in Holland toch ook koud is en ik dan de kou gewend moet zijn. Maar daar ga ik niet bij 7 graden op mijn balcon ontbijten. Ik zet de cv aan en doe buiten een warme jas aan. Maar hier schijnt de zon al en in de loop van de ochtend wordt het warmer. Simon moet naar Mae Sai bij de Birmese grens om zijn paspoort laten stempelen. Hij is om 8 uur vertrokken en hoopt omstreeks 3 uur weer terug te zijn. Hij moet de grens over en het hangt van de drukte af hoe vlug het gaat. Dit gebeurt elke drie maanden. Hij stempelt uit bij Thailand en krijgt bij de Birmese immigratie een dagpas. Hij loopt een rondje en stempelt weer uit bij Birma en wordt bij Thailand weer binnengestempeld waarmee zijn jaarvisum voor drie maanden wordt verlengd. Die procedure moeten alle buitenlanders volgen en dat levert uiteindelijk een hoop geld op. Niet alleen voor de overheid, maar ook voor de middenstand. Simon woont vlakbij de grens, maar er zijn heel wat buitenlanders die ver van een grens wonen en die zitten ook aan een overnachting vast en onderweg moet gegeten en gedronken worden. On maakt altijd eten voor hem klaar dat hij meeneemt inclusief flessen water.
De procedure zou natuurlijk eenvoudiger kunnen, maar dat is voor veel mensen derving van inkomsten.
Omstreeks 10 uur kwam Monika ons halen om koffie te drinken. Ze wist een leuk zaakje en daar hebben we heel gezellig gezeten. Daarna naar haar nieuwe huis. Ze woont in een groot huis met grote tuin, maar de huur is opgezegd. Ze heeft een huisje in Thaise stijl gevonden. Toevallig het huisje waar ze woonde toen ze voor het eerst in Thailand ging wonen, nu 14 jaar geleden. Het is wat vervallen en er moet veel aan opgeknapt worden. Maar ik kan begrijpen waarom ze er verrukt van is. Ze heeft al veel gedaan en er zijn ook al veel spulletjes overgebracht. 24 december gaat ze definitief verhuizen en komen de grote spullen en dan woont ze er dus echt. Het was voor mij een hele toer om binnen te komen, want het was een eng stijl trapje zonder leuning. Maar met  hulp van Saengdao kwam ik toch binnen. Het is enig. Geen ramen, maar houten luiken. Onderin het huis is het nog spooky. Daar moet alles geverfd worden, maar dan is het een koele ruimte in de hete tijd.
We waren rond 1 uur weer thuis. On ging Nakahrin halen, die was bij zijn vriendjes blijven slapen na de kerst-hash. Na de lunch naar het zwembad in hotel River House. Daar was ik nog niet geweest. Vorige keren gingen we zwemmen bij hotel Rimrok. Ik vind River House een betere keus. De garderoberuimte, de toiletten en de douches zijn een stuk schoner en comfortabeler dan bij het Rimrok. Het water was wel koud vond ik ,maar het was heerlijk om weer eens te zwemmen. De vriendjes van Nakharin kwamen ook met hun vader. Dat was dus dikke pret. En om half vier was Simon er ook, terug uit Mae Sai. Tegen half zes weer naar huis. Na het eten waren we behoorlijk moe en gingen we allen vroeg naar bed. De avonden worden al behoorlijk koud en vannacht zal het ook wel flink afkoelen.