Vertrek en aankomst

Vrijdag 29 december 2006 was het dan zover. Weer naar Thailand.
Michiel kwam mij om 9.45 uur halen en we gingen eerst nog even koffie drinken bij hem thuis. Tegen elf uur gingen we naar Schiphol en Lizette ging ook mee.
Het was druk bij de vertrekbalie, maar dank zij mijn pasje van China Airlines en het feit dat ik businessclasse vlieg, duurde de check-in niet lang. Nog even wat drinken met elkaar en daarna langs de paspoortcontrole. De passen werden goed bekeken en gecontroleerd op echtheid, zodat die rij niet zo erg hard opschoot. Bij de paspoortcontrole kreeg ik een folder met de nieuwe regels voor de handbagage en een plastic zakje. Ik had shampoo e.d. al in de grote bagage gedaan, waardoor ik niet veel hoefde over te pakken.
Ik had nog even de tijd en en gebruikte die om nog een wandelingetje te maken, want hierna zou een lange zit volgen.
De controle bij de gate duurde lang. Alles waar maar metaal aan zit, moest in een apart bakje worden gedaan, inclusief het uitgeschakelde mobieltje.
Kwart voor twee konden we het toestel in, dat echt tot de laatste plaats bezet was. En een uur later gingen we de lucht in. Ik verbaas mij altijd erover dat zo'n zwaar vliegtuig de lucht ingaat. De boeing 747 heeft tegen de 400 mensen aan boord en dan nog al die bagage, de kerosine voor de lange vlucht en het eten en drinken.
De vlucht verliep voorspoedig, het eten was weer lekker en zaterdagochtend 30 december raakten de wielen even voor 7 uur plaatselijke tijd de landingsbaan.
Ik kon er door de eerste klas uit en stond daardoor vooraan in de rij bij de paspoortcontrole. (Een geweldig eind lopen) En voor half acht stond ik met mijn bagage al buiten waar Simon en On mij met de kinderen opwachtten.
Het was geweldig fijn om ze weer eens te zien. De kinderen zijn nu ook oud genoeg om zich mij te herinneren.
We hadden snel een taxi en dit keer hoefden we niet over de tolweg zoals bij het vorige vliegveld. Het was ook niet erg druk op de weg en we waren dus al omstreeks half negen bij Simon thuis.
Zo,n eerste dag is altijd een beetje sudderen om te wennen aan het tijdsverschil en het klimaat. Ik voelde mij behoorlijk verreisd en lag 's avonds al om 9 uur in bed. Voortreffelijk geslapen tot vanmorgen half negen.
Tegen 11 uur gingen we nog even met elkaar naar het Ceri Center waar ik nog een geel Tshirt wilde kopen. Tegenwoordig lopen de meeste mensen hier op maandag in een geel Tshirt om de koning te eren. De kinderen dragen die dag dan ook een geel Tshirt in plaats van de gebruikelijke witte blouse. Ik voeg mij maandag dus bij de gele menigte.
Vandaag is het oudejaarsdag. Het is hier lekker warm, waardoor ik geen wintergevoel heb. Overigens wordt hier op de compound weinig aandacht besteed aan de jaarwisseling. Hier wonen voornamelijk Thailanders en het vuurwerk enzo is meer bij Silom- en Sukhumvit Road waar de meeste toeristen logeren.
Wij doen er ook niks bijzonders aan, gaan gewoon op tijd naar bed.

Lange Duinen

Op dinsdag 21 augustus 2006 hebben Yvonne en ik de wandeling Lange Duinen gelopen. We wilden de route alvast verkennen voor we met een grote groep deze wandeling zouden maken. Tanne en Mari gingen ook mee. De wandeling is van station Amersfoort naar Hollandse Rading. Totale afstand 22 km. Na 10 km is het mogelijk om af te slaan naar station soest Zuid en dat was ons plan.
De routebeschrijving beveelt aan om koffie te drinken in Amersfoort bij "De Onthaasting". Dat bleek een goede keus. De koffie was uitstekend en de appeltaart zag er goed uit, maar aan die verleiding boden wij weerstand. De bediening wordt gedaan door mensen met een licht verstandelijke handicap. Een uitstekend initiatief vinden wij. Men kan er ook eten en we bevelen deze horecagelegenheid dan ook van harte aan.
Het was gelukkig droog. De routebeschrijving uitstekend. De paaltjes waren pas geverfd en alle routestickers waren goed te zien.
Op zeker moment, na de spoorovergang moesten we het bos in. Het aanbevolen voetpad lag vol diepe plassen. Daarom hebben we een paar kilometer over het ernaast liggende fietspad gelopen.
Onderweg zijn er diverse picknickbanken. Na 7 km kwamen we bij brasserie Soesterduinen, waar we soep hebben gegeten. Vlak bij ligt ook nog een snackbar en een pizzeria. Dus voor elk wat wils.
Op internet had een wijziging gestaan van de route i.v.m. werkzaamheden en daar zouden we na ongeveer anderhalve kilometer moeten komen. De wijziging bleek niet van toepassing, we konden gewoon de route uit het boekje volgen.
Bij station Soest Zuid hoefden we niet lang te wachten op de trein. De hele weg geen regen gehad en af en toe zelfs zon.
Dit was ook weer een schitterende wandeling. Het enige minpunt is het lawaai. Eerst vooral door de treinen, omdat de eerste kilometers vlak bij de spoorbaan liggen. Maar ook veel lawaai van vliegtuigen en helikopters van vliegveld Soesterberg.

Veerse Wateren

Donderdag 10 augustus 2006 ging ik met de Wandelgroep Zonder Naam naar Middelburg. Vandaar met de bus naar Veere en het was de bedoeling dat we dan van Veere naar Middelburg zouden lopen. Een deel van de tweedaagse wandeling van NS, genaamd Veerse Wateren.
Bij vertrek 's morgens was het geen mooi weer. Regenachtig en de weersverwachting was ook niet fraai. We besloten dan ook om niet naar Middelburg te gaan lopen, maar een rondwandeling rond Veere te maken.
De rondwandeling was heel mooi, maar niet erg lang. Omdat het prachtig weer was geworden (blauwe lucht, witte wolken en een straffe wind) wilden Yvonne, Greet en ik alsnog een lange wandeling maken en we stelden de groep voor om naar Arnemuiden te lopen. Een wandeling van plm. 9 km. Daar hadden de meesten geen zin in. Zij wilden nog door Veere lopen en dan naar Middelburg met de bus.
Yvonne, Greet en ik namen afscheid en gingen op pad. Eerst over de sluizen en toen linksaf over een asfaltpad. Na ruim een half uur moesten we dit pad verlaten en ging het verder vlak langs het Veerse meer over een graspad dat af en toe door de rietvelden liep.
Vervolgens moesten we het Veerse Meer weer verlaten en werden we geleid naar een dijk. Een zgn. schapendijk. Greet en ik keken wel even zuinig, want we moesten nu gebruik gaan maken van "overstapjes" over hekken. Maar dat ging goed.
Het lopen over de dijkjes maakte dat we schitterend uitzicht hadden op het land achter de dijken.
Na twee uur lopen waren we bij station Arnemuiden. We moesten drie kwartier wachten op de trein naar Roosendaal. Gelukkig was er vlakbij een gezellig cafe waar we konden wachten en wat drinken.
Deze wandeling is een aanrader. Na veel regen zal het graspad langs het Veerse Meer wel drassig zijn. En wie liever niet over hekken klimt, hoeft niet over de schapendijken te lopen. Na het verlaten van het Veerse Meer kan er gelopen worden over fietspaden, de zgn. hondenroute uit de wandeling. Wij schatten dat deze route ongeveer anderhalve kilometer langer is.
Onderweg is geen horeca. Langs het fietspad staat af en toe een bankje en op het stuk van de "hondenroute" bevindt zich een picknicktafel met banken.
De route is uitstekend gemarkeerd met wit/gele stickers en bij de afslag naar het station zijn weer duidelijk de rood/witte stickers met NS-logo aangebracht.